Van moeder tot leeuwentemmer.

Een moederpoes doet alles alleen, tenzij haar baasje aanbiedt haar met het grootbrengen van de kleintjes te helpen. Laat deze kans niet voorbijgaan, want alleen op die manier ontwikkelen kleine katjes zich tot grote knuffelkatten.

Jij mag de rol van oma of opa spelen. Dat doet tenminste de slimme fokker als een poes jongen heeft gekregen. Hij helpt, brengt voedsel, houd alles schoon, zet een kattenbak in de buurt van het nest en zorgt ervoor dat het jonge gezinnetje niets ontbreekt. 

En een echte grootouder wil de kleintjes ook eens oppakken, met hen knuffelen en spelen en ze lekker vertroetelen. Dat mag, want aandacht van mensen is voor de ontwikkeling van kattenbaby's even belangrijk als een tevreden kattenmoeder, gezondheid en goed voedsel. Dit voorrecht hebben echter alleen mensen die een nauwe band met de moederpoes hebben. Dus als het jouw kat is dan betreft het jou. Vreemde mensen kun je beter niet bij de kittens laten, tenminste niet voordat ze vier weken oud zijn. Ook kinderen mogen de katjes alleen heel even en vanaf een afstand onder toezicht bewonderen. De katjes worden met de week sterker en brutaler en accepteren in de loop der tijd dat voorzichtige kinderen met hen willen spelen. Het is wel belangrijk dat wij mensen ons aan de kittens aanpassen en respecteren dat ze behoefte hebben aan voldoende slaap.

Na een dag al verhuizen
Dat een moederpoes meteen na de geboorte een mens bij haar hulpeloze jongen toelaat, getuigt van veel vertrouwen. Want gewoonlijk vertrekt de kat al voor het werpen naar een donkere schuilplaats. Op boerderijen zie je jonge dieren vaak pas als ze op een leeftijd van vijf tot zes weken niet meer te houden zijn en uitbundig ronddollen tot ze moe worden en de moeder ze aan hun nekvel naar het nest terugsleept. Ervaren moeders die nooit anders hebben gekend dan harmonie en veiligheid blijven vanaf het begin in het nest dat de fokker voor hen heeft klaargezet. De meeste moederpoezen verhuizen echter een dag na de geboorte naar een andere schuilplaats. Ze pakken elk jong met hun tanden in het nekvel op en verhuizen de kleintjes één voor één. De jongen verstijven als het ware tijdens deze verhuizing, wat het dragen vergemakkelijkt. De baas kan zich beter al op zo'n verhuizing voorbereiden en de moederpoes meteen een vervangend nest op een beschutte plaats aanbieden. Hij kan het jonge kattengezin dan later met veel geduld naar de plaats terug brengen die hij zelf beter vindt voor het grootbrengen van de jongen.

De jonge moeder heeft in de eerste twee weken vooral rust nodig. 
Ze laat de kleintjes drinken tot ze voldaan in slaap vallen en staat pas dan op om te eten en haar behoefte te doen. Ze zal blij zijn als ze haar voer, water en de kattenbak vlakbij haar nest vindt. Gewoonlijk vinden katten het niet leuk als deze dingen dicht bij elkaar staan, maar in dit geval wel, want de jonge moeder laat de piepkleine katjes de eerste twee weken niet graag alleen. Ze laat ze geduldig drinken, houdt ze warm en maakt hun kontjes regelmatig schoon. 

Ze stimuleert de buikjes met haar tong om de vertering van de kittens op gang te brengen. Als één van de katjes te klein is of niet bij een tepel kan komen, moet je het dier een handje helpen en het een week tot drie weken met de hand voeren. Als meerdere kleintjes niet voldoende worden verzorgd, kan kan het een vermoeiende zaak worden, want de eerste dagen moeten de jonge dieren dag en nacht om de twee uur melk drinken. Voor de nodige hulpmiddelen, pipetjes, vervangende melk en goede adviezen, kun je bij de dierenarts terecht. Zo'n situatie kost tijd en zenuwen en je  

mag ook niet vergeten de buikjes te masseren, zodat de kleintjes het voedsel goed kunnen verteren.Misschien kan de dierenarts je helpen als alternatief een pleegmoeder te vinden die vreemde jongen laat drinken. 

Op tijd inenten en ontwormen.
de ontwikkeling van de katjes verloopt snel: met vijf tot zeven dagen openen ze de oogjes en kort daarna gaan de oortjes staan. Het is in dit vroege stadium belangrijk dat je de jongen volgens de instructies van de dierenarts ontwormt. Een week later kunnen ze lopen en beginnen ze te spelen. Na vier tot vijf weken is het ergste achter de rug, want nu beginnen de kleintjes zelfstandig te eten. Met zeven weken worden ze nog eens ontwormd en vanaf de achtste week volgen de inentingen.

De opvoeding van de kleintjes.
De plichten van de kattenmoeder veranderen geleidelijk aan. In het begin moest ze de kleintjes vooral warm houden en voeden. Nu begint het echte grootbrengen en het leren. De jongen worden steeds brutaler, sollen met hun moeder en bijten haar in de oren en overal op haar lichaam. Ze worden nu vaak met een klap door de poot gestraft, wat een pasgeboren kitten nooit zou gebeuren. Als de moederkat naar buiten mag, zal ze halfdode muizen meebrengen om haar kinderen een natuurlijke voedingswijze aan te leren. 

Als je dit soort 'bio voedsel' niet in huis wilt hebben, kun je in deze fase beter het kattenluikje dichthouden. In de rol als oma of opa kun je de moederpoes bij het aanleren van sociaal gedrag onder katten nauwelijks helpen. Gebruik deze periode tot de achtste week om de katjes door veel contact mensvriendelijk te maken. De kleintjes zijn nu ook oud genoeg om te leren dat ze niet op de eettafel mogen springen, een krabpaal moeten gebruiken, niet bij de wasmachine of het fornuis mogen komen en niet via de gordijnen  omhoog te mogen klimmen. Ondanks de drukte die de jonge bende veroorzaakt, mag je de moederpoes niet vergeten.

Als de moeder vanaf het dekken tot aan het spenen alleen maar het beste voer krijgt en veel wordt geaaid, helpt dit zeker de inspanningen van het moederschap te overwinnen. Zodra haar nakomelingen zelfstandig worden, zal ze steeds vaker van haar rust genieten, graag weer naar buiten gaan of zich op haar favoriete plekjes terugtrekken.