Wat moet je doen als je kat aanvalt??

Zo liggen ze te spinnen of hun leven er vanaf hangt, en zo slaan ze midden in een knuffelbeurt hun nagels uit. Andere katten "begroeten" onze gasten met een felle aanval. De redenen waarom katten dit doen, lopen uiteen. Je reactie moet echter altijd dezelfde zijn.

Verschillende oorzaken lokken bij katten aanvallen uit. de meest voorkomende is het "diva-gedrag" van veel katten: deze dieren zijn er aan gewend dat alles om hen draait en dat alles naar hun zin verloopt. Op weerstand reageren ze met blazen, krabben of pijnlijke beten. Het resultaat: het baasje geeft toe. Door deze reactie wordt de kat nog egocentrischer waardoor hij steeds meer gasten, soortgenoten familieleden gaat aanvallen die even in zijn plaats in de gunst van de baas staan. Deze katten willen noch hun huis, noch hun baasje delen en bestrijden op gewetenloze wijze alles wat hen in de weg komt te staan. Bij huiskatten leidt pure overbelasting tot deze flitsaanvallen die zonder enige aanleiding plaats lijken te vinden. 

De kat weet echter op dat moment even niet waar hij met zijn overvloedige energie heen moet en zoekt een manier om er vanaf te komen. Vaak is het baasje dan de enige "uitlaatklep" in de buurt. Slechte ervaringen of een shock als gevolg van een trauma kunnen ook de oorzaak zijn voor dit soort heftige reacties. In zulke gevallen associëren de katten een geluid, een geur of een situatie met een pijnlijk voorval of een angstige ervaring en gaan uit voorzorg in de verdediging, zelfs tegen de handen die hen aaien.

De tegenmaatregel die je bij alle voorgaande situaties moet nemen, luidt als volgt: je negeert de kat, schud je hoofd uit onbegrip, je keert de kat de rug toe. Wordt nooit boos en ga niet schreeuwen of huilen, want dat versterkt het agressieve gedrag van de kat alleen maar.

Als de kat ziet dat zijn aanval geen effect heeft gehad, wordt aanvallen zinloos en overbodig. Als je steeds consequent reageert met het negeren van het dier, dan heb je al snel een kat die poeslief is. Dan pas mag je de kat stimuleren om mee te doen aan een lichamelijk inspannend spel. Want ook bij katten zorgt lichamelijke inspanning ervoor dat de agressieve neigingen hun weg naar buiten kunnen vinden. Maar wat is er aan de hand als de zojuist nog tevreden spinnende kat midden in zijn knuffelkwartiertje met zijn klauwen je hand grijpt en er vervolgens flink in bijt?

De reden hiervoor is een explosie van opgekropte gevoelens die de kat niet de baas kan. Een vorm van gelukzaligheid overmant hem als het ware en leidt tot een heftige reactie. Als je de kat bij het aaien goed in de gaten houdt, kun je deze "omslag" al even van tevoren zien aan komen: het puntje van de staart trilt zachtjes, de pupillen worden wat groter, het knipperen met de ogen houdt op, de oren staan niet meer rechtop maar liggen nu plat, de snorharen buigen in de richting van de wangen en in de nek gaan een paar haren overeind staan. Stop dan met aaien, trek langzaam je hand weg van de kat en zet het dier op de grond. maastal werkt de kat dan zijn opgekropte gevoelens weg door zich flink te wassen of als een bezetenen door het huis te rennen. Je handen blijven daarbij in ieder geval heel. Bron: Hart voor dieren.

Aan de hand van deze situatie die ikzelf onlang meemaakte, heb ik Henk Lommers een mailtje geschreven en kreeg als advies om het boekje Gedragsproblemen bij katten aan te schaffen. Uiteraard gedaan, en het is een aanrader voor elke kattenbezitter. Wat maakte ik mee met Gizmo? Ik zal het in het kort vertellen.

Zoals elke avond wilde ik Giz optillen op naar bed te gaan. Het was duidelijk dat hij andere plannen had.... Hij beet, en hard ook, en bleef bijten. Zeer dat het deed! Maar op de een of andere manier liep hij niet weg, maar bleef op zijn rug liggen. Er ging in een flits door m'n hoofd dat ik niet op moest geven, omdat ik dan voor de rest van zijn leven verloren zou hebben. 

Dat wilde ik niet. Ik bleef dus proberen om hem in zijn nekvel te pakken, de enige manier waar van ik dacht: dan heb ik je in ieder geval vast op een manier dat je me geen pijn meer kan doen.... Nou, dit heeft de nodige moeite gekost. Hij bleef bijten, en door ook. Hij gaf niet op. In die paar flitsen van minuten (het leek uren te duren) heb ik geprobeerd met om en om een hand te gebruiken om hem te pakken in zijn nek. Uiteindelijk, na een keer of 5, 6 te hebben gegrepen had ik hem vast. Ik heb hem in de hal gekwakt en de deur dicht gedaan. Toen pas kwam het pijnbesef, en naar m'n handen kijkend was dit logisch.... 

Na het desinfecteren van m'n wonden, en een goed glas wijn besefte ik dat ik hem tóch weer uit de hal moest laten én hem op moest tillen.... 

Tja, ik heb het een en ander moeten overwinnen. Uiteindelijk ben ik naar hem toe gegaan en heb hem opgetild. Ik moet eerlijk zeggen dat ik diep in m'n hart toch wel een klein beetje bang was. Gelukkig was hij als een lammetje, en konden we zo door naar boven. 's Morgens om 6 uur werd ik wakker van de pijn in m'n handen. Toen ik hier naar keek, was alles dusdanig opgezwollen dat ik besloot om even door mijn huisarts er naar te laten kijken. Het bleek een ernstige ontsteking te zijn, en er moest direct een tetanus injectie programma gegeven worden. Het blijkt dat de beten van een kat de smerigste beten zijn. Het antwoord van Henk Lommers gaf aan dat een kat in het wild zijn prooi dusdanig verwond als hij hem niet direct kan doden, dat het prooidier aan zijn verwondingen zal overlijden, zodat de kat toch verzekerd is van zijn voedsel.

Nu, ruim zes jaar later, 2009, moeten we nog steeds voorzichtig zijn met Giz en heel goed op zijn lichaamstaal letten, en we waken dat het niet opnieuw gebeurt, want toch blijven ze proberen om de grenzen te verleggen.

Het tweede verhaal op de volgende pagina gaat over de reactie van een poes, wiens vrouwtje op vakantie ging..... [Ga naar die pagina ]