Pffft, ik zie dat het laaste geschreven is toen het nog hartstikke koud was, en er sneeuw lag..... Zo, das een tijd geleden! Maar ondertussen heb ik niet helemaal stil gezeten hoor.

Het is nu 3 juni 2003, ik heb inmiddels mijn 2e grote kattenprik gehad. O ja, das ook nog lachen joh! Sta ik daar in die je-weet-wel-wat-ie-met-katers-doet-meneer, in z'n spreekkamer. In m'n reismandje. Het vrouwtje maakt het deurtje open van m'n mandje, en die antie-ballenman wil me eruit halen. Tja, zegt de baas, dat zal niet zo makkelijk gaan hoor, want het is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Ach, zegt ie dikkop, dat gaat wel lukken hoor. Nou, je had er bij moeten wezen. Onderste boven en achterste voren hebben ze m'n mand gehouden om me eruit te krijgen. Met alle poten die ik had heb ik me tegen gehouden. Ja gek he, wat halen ze er vandaag weer vanaf??? Uiteindelijk hebben ze de hele mand gesloopt en ik moest er wel uit. Onder luid geblaas, dat snap je zeker wel. 

Na een super korte check kreeg ik een prik, werd gezond verklaart en mocht er weer veilig in. Ok ok, het viel mee, er werd me dit keer niks afgenomen..... Thuis weer lekker verwend he, met snoepjes en heel veel spelen. Maar goed, daar wilde ik het eigenlijk niet over hebben. Ik wil jullie laten zien wat mijn baasjes zo dagelijks uitspoken.

Nou staan d'r hier in huis veel van die dingen die zoemen, en waar je naar kan kijken, zo'n vierkant ding, waar meestal het vrouwtje achter zit. Verslaafd heb ik wel eens horen zeggen, maar wat dat is weet ik niet hoor. Maar goed. In de mensenwereld zijn de baas en het vrouwtje de baas over mij (nou ja, dat dénken ze tenminste, ik laat ze in die waan...). 

Zo is er bij die vierkante kijkdingen, ook eentje de baas. Ik hoorde trouwens gisteren dat dat kompjoeters zijn. Kijk, hier zie je mij in een van die dingen. Dit is de oude, die is vervangen door een nieuwe, vandaar dat ze niet zo moeilijk deden natuurlijk. De stroom is er af hoor, dus je hoeft niet in paniek te raken. 
Dat deed ik ook niet, ik vertrouw mijn mensen blindelings. Toen ie klaar was, was het wel grappig. Hij staat hier niet altijd aan. Als het vrouwtje 's avonds thuis is, en ze hebben koffie gedronken, dan komt er een piep, ik ren naar het kastje, en spring er bovenop. Want dan komen er ook daar van die rare dingetjes op dat vierkante ding, o ja, het vrouwtje zei dat dat nou een monitor is...

Hier heb ik nog een foto dat ze me als Zorro gemaakt hebben. Het is altijd hetzelfde met die lui... Zit ik op m'n gemakje naast ze als ze aan het afwassen zijn. Soms mag ik met het sop spelen, en een andere keer laten ze weer met een theedoek lopen.... En dan zeggen ze nog dat ìk een zaffel ben...

(het vrouwtje is zo blij met die digitale camera....)

En de volgende foto wil ik je zeker niet onthouden. Ik kreeg een hele mooie paal, omdat het vrouwtje lid werd van Hart voor dieren. He-le-maal gék ben ik op dat ding. Ik kan me er zo lekker op uitleven he. Ik kom dan aangeraced, spring met alle vier m'n poten in die paal en ga me daar dan op tekeer! Ja, en er dan weer vanaf spurten he, met een noodvaart. Dus die paal die krijg aardig op z'n jota zo'n 30 keer op een dag. Tot die ene dag. Ik ren..... spring in m'n paal..... en KLAP-KABOEM-KNAL. Paal in tweeën..... Schrok me rot.... Hee baas, maak um is effe!

Als je goed kijkt, dan zie je de planten om liggen, en de bovenkant van m'n mooie paal ligt op de vensterbank... op z'n kop....ooooooo

(enne, inmiddels is hij al 3 keer gerepareerd.....)