Pagina 73
Tjonge jonge en dan zeggen ze
dat IK een stress kip ben, nee moet je het vrouwtje hebben zeg! D'r kompjoeter
is kaduuk en nou is ze echt niet vrolijk hoor. Pffft het vrouwtje en geen
kompjoeter, dat zijn twee dingen die niet bij elkaar passen. Hoe kan ze dan hier
nu tikken zal je vragen. Nou heel gewoon de baasie van zijn plaats bonjoeren en
achter zijn pjoeter kruipen. Die sukkel heeft veels te veel voor haar over vind
ik, maar ach, wie ben ikke hé. Maar de nieuwe onderdelen zijn al besteld, dus
wie weet is hij gemaakt voordat mijn dagboekpagina af is. Ik hoop het, want het
is een druiloor nu.
|
 |
|
|
|
|
Gelukkig voor haar beginnen de kittens van Shana nu echt
leuk te worden en met regelmaat ligt ze met haar kont omhoog in de benche te
koekeloeren en te kletsen tegen die kruimels. Ik bekijk dat wel op een afstandje
uiteraard en het toch wel grappig om te zien dat ze reageren op hun stemmen en
naar de voorkant van de benche strompelen en zelfs hun kleine pootjes al op de
rand zetten. Hum, huppels van 2½ week oud nu. Ze zijn geboren op 6 februari
2011 en het zijn er vier. Het vrouwtje is er helemaal verliefd op! Mij zegt het
natuurlijk niks als ze zegt dat ze zwart silver gestreept met wit zijn. Voor mij
lijken ze allemaal hetzelfde. Zo erg zelfs dat het vrouwtje de teentjes van 3
kittens heeft gelakt! Voor haar ook hoor. Dat mens is echt loko. Eentje loopt er
nou rond met rode nagellak aan een pootje, eentje met knalgroene aan het
voorpootje en de derde met knalgroen aan een achterpootje. Nog effe en dan gaat
ze met lippenstift aan de gang die gek. Het zijn echte dikke padjes en drie
ervan zijn er al besproken. En je raad het vast wel: jaja, eentje blijft er
hier... Mén dat mens maakt me echt gek hoor met al die Noren! Dan zijn we
straks met z'n 7venen.
Van die gitzwarte rot Bono krijg ik inmiddels helemaal
een punthoofd. Het was al een doerak voor mij, maar nu heeft ie weer wat
ontdekt. Als ik ga grommen of blazen om het een of ander en het vrouwtje roept
me tot de orde, dan is tie in de veronderstelling dat hij het vrouwtje moet
'helpen'. Dus krijg ik er van 2 op m'n kop, het vrouwtje en die draak. Alleen
het vrouwtje zegt alleen maar iets, maar die oversized darm komt breeduit naar
me toe en geeft me een hengst! Rotbeest. Tja en als ik het helemaal bont maak,
dan staan er nog steeds 5 Noren in een linie tegenover me... Snik... En straks
worden het er dus 6! Tzzzzz.... Ik voel de vibe's, jullie hebben meelij met me.
Ik ook met mezelf, dus we zijn met velen en ik zal me er mee moeten
troosten.
Dit had ik geschreven op 24
februari en NU PAS heb ik d'r zover dat ze verder gaat! Want oooo wat hééft ze
het toch druk met de kittens... En natuurlijk met het bijhouden van de foto's en
het dagboek van de kleintjes. Jaja, van HUN wel he! Maar goed, hier heb ik me al
genoeg aan geërgerd. Vandaag kreeg ik weer eens op m'n donder van Shana. Die
vond zeker dat ik een paar keertjes teveel had geblazen tegen die kleine krengen
dat ze me echt achterna rende al blazend en gillend. Toen heb ik even moeten slikken
hoor, zo boos heb ik haar nog niet gezien. Dus ik heb me vandaag maar eens
rustig gehouden en me stiekem boven op onze eigen kattenkamer verstopt. En nu lig ik lekker boven het
toetsenbord van het vrouwtje want ik moet natuurlijk dicteren en gelijk te kijken wat Bono aan het
sjouwen is met die kleine huppels. Bono is gek op de kleine darmen. Springen
bovenop hem en hij vind het prima allemaal. Nu loopt hij te rennen met het spul.
Ik snap niet wat die eraan vind hoor... Babet en Nyana vinden de kittens
ook helemaal super en willen eigenlijk ook zelf wel bebies hebben. Ze liggen er
altijd mee te kroelen en te wassen. Ik vind het maar stomme meiden hoor, die
kleine dingen die negeer je toch het liefst? Ze zijn alleen maar lastig. Maar
ja, ik ben natuurlijk geen poes en ik weet natuurlijk OOK niet wat er voor leuks
aan vooraf gaat, want dat hebben ze me ontnomen... snik... Of zorgen katers niet
voor hun kroost soms. Nou als ik het zo bekijk geloof ik dat ook niet. Op Bono
na natuurlijk, maar das toch een verhaal apart.
Inmiddels zijn ze 7 weken oud
en maken hier de boel flink onveilig. Hangen in de vitrage als slingerapen en
hoe raar, dat vind het vrouwtje niet goed dus staat ze weer op om ze uit de
gordijnen te plukken. Ach, kan ze eindelijk weer eens af gaan vallen. Maar zal
ik het nou eens over moi gaan hebben, lijkt me ook wel eens gezelli. Poinkkk...
uhhh dit was de hand van het vrouwtje die op het buroblad belande. "Je zit
verdorie niet anders te doen dombo!" zegt ze. ...Humz,
ik geloof dat mijn laatste opmerking niet in de goeie aarde viel...
...vast geen 'poot' aarde...
|