December 2002 

Whoehahahahaha!

Wat ik nou ga vertellen, daar heb ik geen foto bij hoor, maar ik denk dat ik mag vertrouwen op jullie voorstellingsvermogen.... De baas en ik zijn alleen in huis, want het vrouwtje moet werken, het is haar laatste werkdag van dit jaar en ze komt om 17.00 uur thuis, dan heeft ze lekker vakantie. Ik ook, want dan wordt er heel veel gespeeld. Het is zo ongeveer 's middags, en de baas moet naar zijn eigen kattebak, ik mag niet mee natuurlijk. Hij doet de deur dicht, en ik zit in het halletje naar de brievenbus te loeren en te wachten op de postbode. 

Omdat Nick pas de kerstverlichting buiten heeft opgehangen, staat het huishoudtrapje nog in het halletje (die gozer ruimt ook nooit iets op he). Dat trapje is eigenlijk wel een leuke uitkijkpost, dus ik klim er op. Maar omdat 'ie rechtop staat, klapt 'ie om, zo met een bons tegen de wc deur aan, waar de baas nog steeds op zat.... Nou is ons halletje maar heel 

klein.... Je raad het natuurlijk al.... De baas opgesloten op de wc. Door een kat..... De baas zei later tegen het vrouwtje "Tja, en toen zat ik opgesloten... ik kon er niet meer uit, ook niet met duwen, want er was geen ruimte meer.... ik dacht nog, zal ik maar uit het wc raampje roepen naar iemand die voorbij loopt..." Je begrijpt, toen het vrouwtje dit hoorde ging ze lachen, lachen... "whoehahaha, Henk opgesloten op de wc, door Gizmo" "ja, zei de baas, ik wilde je eigenlijk nog bellen op je werk, maar dan zou het hele kantoor blauw liggen van de lach". 

En het vrouwtje bleef maar lachen. "Had het maar gedaan, dan hadden we nog een leuke middag gehad" lachte ze, en ze keek mij schaterend aan. Jeee... nee he, ze lacht me wéér uit, dacht ik, want het was dezelfde lach als toen ik met m'n kop tegen de kast van de baas knalde. Ik werd gelijk boos! Nee, je gaat me niet uitlachen, ik pak je nu gelijk! "Hee, opzouten gek beest, ik lach je niet uit" zei het vrouwtje, maar ja, toen had ik al in haar arm gehangen..... Maar het klónk wél als uitlachen hoor! Maar de baas is er wel uitgekomen hoor, uiteindelijk. Met heel, heel hard tegen de deur trappen.....

Ik vind het niet meer leuk, die feestdagen hoor! Elke keer gaan ze wéér boodschappen doen. En elke keer zetten ze mij in de badkamer, omdat ik anders in de kerstboom klim (hoe kómen ze erbij...). Tja, een beetje kat gaat zich vervelen he, ondanks de wc rol.... Ik was in de wasbak gesprongen, want daar staan allemaal van die leuke spulletjes op. Scheermesjes staan er niet meer, want die had ik een keer gepakt en fijn gekauwd en vond dat zelf niet zo'n succes.... Maar nu lag er een rougekwast van het vrouwtje. 

Dàt was ook wel leuk. Zeker toen ze thuis kwamen.... Het vrouwtje zet dan de boodschappen binnen en komt me eerst halen en ruimt gelijk de rommel in de badkamer op :-)) Ze vond het al raar, zei ze tegen het baasje, dat de handdoeken zo rood-bruin waren. Toen ik de trap afliep en het vrouwtje op de bank zat keek ze me aan.... en ja, je weet al wat er gebeurt he..... Lachen.... gieren..... (Waarom heeft dat mens nou zoveel humor) Moet je die kat nou weer zien, hikte ze, hij heeft zich opgemaakt! (Nou, ik geef het maar op hoor, want ze is toch onverbeterlijk, ze blijft me uitlachen....) Eerlijk is eerlijk, ik zag er ook niet uit! Heel m'n toet was rood en m'n voorpootjes ook, want daar had ik die kwast mee vastgehouden. Ach, mijn mooie witte pootjes en snoet...

Zo, en nou heb ik eindelijk iets waarmee ik niet uitgelachen wordt! Ik ben een regelrechte afstammeling van de wilde tijger. Wil je een bewijs zien? Nou, dat kan. Hier rechts zie je me als ik boos ben. En dát was ik! Wat was er aan de hand? Ik zal het je vertellen. Mijn baasje heeft ook nog een zus, en die zus heeft een man, en samen hebben ze pas een baby. Komen ze op visite met die baby! Verdikkeme, ik heb toch iedereen (dacht ik) duidelijk gemaakt dat ik hier niemand in mijn territorium wil! Maar ze blijven allemaal toch komen. De eerste keer dat ik lelijk deed tegen mensen, was die keer met die schoonzus van het vrouwtje, maar ja, dat was wel logisch, want die nam een grote hond mee.... 

En nu gaan ze ook nog eens babytjes meenemen..... Wat moet ik daar nou mee? Niemand trekt zich iets van me aan als ik zo lelijk doe hoor, ze houden me alleen heel erg goed in de gaten. En dan hebben ze ook nog het lef om foto's van me te maken als ik zo kwaad ben. Tja, ik ben nou eenmaal niet moeders liefste, maar dat zijn mijn broertjes en zusje ook niet. Dat heeft het vrouwtje gehoord toen ze naar de fokster belde. Nou ja, gelukkig accepteren mijn mensen me zoals ik ben, daar bof ik toch wel erg bij he. En als de visite weg is, dan doe ik weer gewoon hoor!

Ik heb weer iets nieuws ontdekt. Ik ga 's morgens tandjes poetsen, net zoals het vrouwtje. Niet met een echte tandenborstel, nee, ik kijk wel uit. Maar het spelen met het water, dat vind ik wél leuk. Wanneer ik de elektrische tandenborstel hoor, dan spring ik op de wasbak en ga daar eventjes zitten wachten, anders zit ik helemaal onder de tandpasta. 

Ja, ik ben niet gek natuurlijk... Als alle smurrie uit de wasbak is, dan is het mijn beurt. Ik stop gewoon m'n koppie onder het straaltje water, en spelen maar. Ik snap er niks van waar dat water blijft 

he.... En als ik m'n wang tegen het straaltje water houd, dan buigt het straaltje af, dan wordt het krom, en komt het niet meer direct in het putje. Waar het dan blijft.... ik weet het niet hoor. Ik ben al onder de wasbak wezen kijken, maar daar is het ook niet meer.... En de druppels vangen met m'n pootje gaat ook niet, want het water is veels te snel voor mij. Maar goed, drinken uit de kraan is ook leuk. En als m'n koppie helemaal nat is, dan ben ik ook weer lekker schoon, toch?