ik ben door mijn fans vriendelijk doch dringend verzocht om weer eens in mijn dagboek te schrijven, dus ik lig hier nu op het buro te dicteren. Maar waar moet ik nou eigenlijk beginnen met mijn verhaal... Laat ik eens beginnen met de kittens hier want daar heb ik eigenlijk nog niets of weinig over verteld he. Nou het zijn monsters! Ze zijn nu 7 en 8 weken en er zitten er nu 4 in de vensterbank. Eentje duvelt eruit en blijft aan de vitrage hangen en er wordt gewoon niets van gezegd! Nou vráág ik je! Dat is toch niet normaal he. "Ach Giz, effe flex man", zegt het vrouwtje terwijl ze vanuit haar ooghoek ziet dat er eentje in het vak van het buro klimt wat al 7 jaar verboden is... Natuurlijk is dat die donderse Nyana weer, en die blijft notabene hier wonen. Een haantje devoorste is dat. Met alles is ze de eerste. Ze was zelfs de eerste die met 6 weken bovenin de plafondpaal klom en er ook weer zelf uit wist te komen. Das een slimbo hoor. De hele woonkamer is gebarricadeerd zodat ze niet meer in het kamerscherm kunnen klimmen om vervolgens bovenop de grote koelkast te komen, en er staat een schuifplaat voor de deuropening zodat ze niet in de keuken en gang, dus ook trap en bovenverdieping kunnen komen. Alle gaatjes en hoekjes zijn dichtgemaakt want het is tuig van de richel en ze vinden het kleinste gaatje hoor. 

Sommigen kunnen zelfs om een hoekje springen, ja echt waar. Die gaan dan op de rugleuning van de bank staan en springen zo om de plaat heen over de schuifplaat zo hop, de keuken in. Dus dat heeft de baasie vanmiddag ook weer verbeterd. O en hier ben ik trots op mensen: IK ben de enige die de kittens niet eng vind! Ik ga gewoon op mijn kastje liggen en dan proberen ze om naar boven te klimmen en bij me te gaan liggen, maar dat is natuurlijk wel een beetje teveel van het goede he, dus geef ik ze een tikje zodat ze naar beneden duvelen ;-) Niet hard hoor, en écht zonder nagels. Maar blazen en grommen naar ze doe ik niet meer, want ze blijven toch naar me toekomen en dat is zonde van mijn energie. En hier heb ik bérgen van, wan jammieeee er staat de hele dag een schaal met baby brokjes en daar ben ik gék op! Oke, dat ik nu zo breed ben als lang, ach, als de babybrokjes er niet meer zijn val ik vanzelf weer af zegt het vrouwtje. En mijn bikini pas ik allang niet meer, dus waar zou ik me druk om maken. Weet je wie hier ook blijft wonen? Bono Boy. Die kleine pikzwarte man. Hier is de baasie helemaal verliefd op. Eigenlijk wilden ze geen van tweeën een kater erbij maar het lot besliste anders. 

Ook dachten ze eerst dat het vrouwtje een fout gemaakt had met het kijken naar het geslacht en hier hebben ze toch zeker 5 weken over getwijfeld. Dus op naar de DA, laat die maar kijken dan. Tja, het was écht een kater, want de DA voelde balletjes... Nou gelukkig zijn het er twee. Belangrijk voor de fok als dat aan de orde zou komen, maar ook voor show. Dus we zijn straks met z'n zevenen. Eens zien hoe Pim op gaat drogen met z'n gebrom... O, de baasie heeft een film gemaakt van de geboorte van de kindjes van Shana en het verdere opgroeien, als je hem wil zien, moet je hier klikken! Als je de film nou niet ziet, dan effe je virusscanner uitzetten hoor. Enne, neem een bak koffie erbij, want hij duurt een uur ;-) Weten jullie wie ik nou stom vind? Romy en Pim. Die moeten helemaal niks van die kleine beestjes hebben. Romy loopt te mopperen als ze ze maar ziet, en Pim blaast en geeft ze meppen. Die 2 sukkels komen ook bijna niet meer in de kamer en liggen alleen nog maar boven of buiten in de tuin. Romy vind ik wel een beetje zielig. Jullie weten dat ze pilletjes krijgt om haar ADHD wat minder te maken en dat ze niet meer binnenplast. Maar hier wordt ze ook een beetje suffig van. Het vrouwtje vond dat ook zielig en ging een Bach remedie zoeken voor haar. 

Dat zou Vervain worden. Geloof me, dat was bepaald geen strak plan. Overal waar kussens lagen ging ze plassen, ook onze kussens en die van de kittens, tot zelfs in de badkuip. Het kattententje plaste ze regelmatig in en op de keukenstoelen. Die twee oudjes zaten vorige week aan tafel te eten. Na de maaltijd stonden ze op en het vrouwtje riep "o nee he"! en wees naar het kussen waar de baasie op gezeten had. Er was op geplast. De daderes was gauw gevonden, want de plas van Romy heeft een bepaalde geur weet het vrouwtje. "Nou ga je maar verschonen Henk, want zo kan je niet op de bank gaan zitten hoor", en tegelijk dat ze dit zegt kijkt ze naar haar eigen stoelkussen... "Uhhh ik loop maar gelijk met je mee"... En allebei met een kussen gingen ze op weg naar hun verschoninkje... en de wasautomaat. Dit heeft het vrouwtje 5 dagen volgehouden (de wasmachine had het best langer volgehouden hoor), want toen ze zelfs in de tuin ging plassen was de maat vol en kreeg ze haar tabletjes Clomicalm weer. Nu blijft tenminste alles schoon en droog. Wat wel vervelend is, is dat ze haar pilletjes liever niet meer in wil nemen. Het lieve poesje veranderd in een kleine furie.

Ik vind het spul in ieder geval machtig om te zien en verveel me geen seconde. Meestal kan het vrouwtje niet eens op haar eigen bankie zitten, want dan liggen er een stel huppels op te pitten. Maar ik kom dan gewoon op haar schoot liggen, ja geloof je niet he, prrrrt maar het is echt waar. Het zijn een stelletje donderstenen en ze rennen overal waar ze maar bij kunnen. De grote vensterbank in het zonnetje waar al de mooie orchideeën van het vrouwtje stonden zijn veiligheidshalve maar verplaatst, want die kegelen ze gewoon de vensterbank uit met hun ge-race. De andere planten die in de andere vensterbank staan, die blijven gewoon staan want ze moeten leren dat ze niet aan de planten komen. Maar zo heel af en toe... dan rent Bono de vensterbank op, snokt een bloemetje van de plant af en rent heeel hard weg met het bloemetje in z'n bekkie. Of kleine Laurie die naar Friesland gaat geeft een mep tegen een bloemetje, het vrouwtje zegt dan uh uh en Laurie kijkt dan heel verbaasd, zo van, mag dat dan niet? en laat de plant met rust. Kijk, dat is nou opvoeding he. Of zou het gewoon een makkelijk poesje zijn... Katertje Arlon is een deugniet eerste klas met zijn lange staart en mooie toxido pakje. Hij pest altijd zijn zusjes en kan flink hard bijten. 

De mama's komen dan altijd aangerend om te kijken wat er aan de hand is maar dan is de vogel al lang gevlogen he, dat snap je wel. Amy met haar half rooie half zwarte smoeltje is een lief schatje, net zoals kleine Babetje die ook een toxido kleedje draagt. Tortie Amber is ook een zacht meiske. En tank Axel, ook zo'n mooi toxido pakkie dat is ook een doerak. Ben ik er dan al, want het zijn er zoveel. Nee ik mis er nog twee. Effe denken hoor... O ja, Buffy natuurlijk en Brittekoppie. Buffy is moooooooi! Die heeft net zoveel haar als Ylva had, en is net zo lief en zacht van karakter, maar laat die maar schuiven hoor. Die laat het kaas niet van haar brood eten. En ze is zulke goeie maatjes met het vrouwtje he. Maar helaas is zij al verkocht, en het vrouwtje moest best effe slikken hoor. Britt is ook een schatje. Die kan je heel verbaasd aankijken met die grote ogen waar een zwart ghost randje omheen zit en ook zij gaat altijd bij het vrouwtje liggen. Dan de mama's, dat zijn echte bewakers. Takira ligt altijd bij het schuifdeurtje om gelijk alarm te slaan als er eentje overheen gaat en Shana gaat altijd hoog liggen om de boel te kunnen overzien en is er als de kippen bij als er iets gebeurd wat niet hoort. 

Natuurlijk drinken alle kittens nog door elkaar heen bij allebei de mama's, daar is nog steeds geen verschil in. O, en ene keer he, toen waren de kittens nog niet zo oud, enik nog niet zo wijs. Ik ging eens bij het grut kijken en was best onder de indruk, dus ik ging grommen. Nooooouuuu toen heb ik benen kunne maken hoor! Die twee tijgerinnen stonden voor me alsof ze me op wilden vreten, jah, ikke weg vluchten he, want op een vechtpartij met twee meiden zat ik effe niet te wachten. Hum, ik weet wel waar ik sta... Nu ligt Takira op mijn kastje samen met wat kittens om te zogen, nou van mij mag ze hoor, ga ik toch op de tv kast liggen, lekker warm. Hum weet je wat het vrouwtje net tegen me zegt? Giz, hou nou eens even je kakel, want ik krijg lamme vingers van het tikken! Nou mooi niet hoor, want ik moet nog vertellen dat de baasie hier elke dag BoyClean speelt, want die kleintjes maken me elke dag een bende! Elke dag is hij aan het stofzuigen en dweilen en het vrouwtje doet op haar knietjes het vloerkleed. 's Avonds wordt er weer geveegd en strotpootjes gedweild en dan de kattenbakken.... ooooo die kattenbakken. We hebben er drie staan in de woonkamer, en gelukkig is het tuig nu zindelijk, jah, dat was in het begin wel anders hoor. 

Sinds drie dagen zijn ze aan de poeperij door een blikkie voer van de Appie Hein en mén, dat meurt!!! Dus heeft het vrouwtje rijst gekookt met kip en met vis, dus alles is gele drek waar ze lekker doorheen banjeren, en ik denk dat er een kleine voorstelling gemaakt kan worden over de hoeveelheid gele kattenpootjes op de plavuizen vloer... En de baasie maar dweilen...  en die twee oudjes maar scheppen.... Onder het buro van het vrouwtje staat een grote kattenbak en vooral 's avonds gaan ze graag naar die bak. Vrouwtje blij, die zit er met haar neus boven en elke hoop kokhalzend de bak leeg te scheppen. Bah, ik hoop dat die kakkerij gauw voorbij is, want ikke kan stinken, maar laat die kleintjes maar schuiven, die stinken nog harder dan ik! De baasie kwam gisteren binnen met in zijn ene hand een schaal met voer, en in de andere hand de poepemmer. Hij zegt tegen het vrouwtje "als ik nou gelijk die schaal in die emmer schuif, dan hoeven we dat niet meer uit de bakken te scheppen". Had je het vrouwtje moeten horen gieren van de lach, zoiets kan alleen de baasie maar zeggen he ;-) Hiernaast zie je een filmpje van Bono en Kelly die helpen met stofzuigen. O ze zijn hier toch zo bang van de stofzuiger.... NOT....