Zo hèhè, ken ik nou weer verder met m'n verhaal? Kan ik eindelijk met m'n nieuwtje komen. Weten jullie wat dit zijn? Dit zijn de rozetten die onze Noorse Bosbeesten gewonnen hebben op de Felikat show in Schiedam op 7 september 2008! Allebei hebben ze zo'n ding gekregen. Het was de eerste show voor de baasie en het vrouwtje én de meiden. Ze waren ingeschreven in de kittenklasse, 3 tot 6 maanden. En er waren een boel van die bosbeesten zij het vrouwtje! 94 Noorse Boskatten en 150 van die nog grotere krengen, die Maine Coons. Ook waren er nog Heilige Birmanen zoals Romy en nog een paar anderen, nou, daar kan ik de naam niet van uitspreken hoor. Van die kale gerimpelde katten, en zelfs een Manx, waar Lucky een kruising van is, alleen heeft die wel een staart. Zie je nou wel dat dat een nepkat is, geen wonder dat ik d'r niet mot. 

Maar goed.... De baasie en het vrouwtje moesten er 's morgens om 4 uur al uit, om half 6 moesten ze vertrekken, omdat ze meneer Edo op zouden gaan halen in den Haag met de moeder Tosca van Shana en Takira en nog een Noors beest, Saba. Na de veterinaire keuring gingen ze naar hun kooien om die in te richten. Daarna begon het lange, lange wachten totdat ze opgeroepen zouden worden. Dit was een zenuwen toestand zei het vrouwtje, want ze konden het oproepen van de katten haast niet verstaan door alle herrie die er was. Natuurlijk waren er ook een aantal van die gillende kinderen en daar moest Takria he-le-maal niets van hebben. Ze knipperde met haar oortjes en lag zielig een beetje te bibberen. Shana niet, die had nergens last van en ging gewoon d'r gangetje in de dubbele kooi. Lekker spelen en rondkijken wat er nou weer aan de hand was, want dit hadden ze nog nooit mee gemaakt zoveel volk en rondrennende nerveuze mensen, want iedereen vind zijn- of haar kat natuurlijk de allerallermooiste en de allerliefste. 

En veel kittens dat er waren joh, vertelde het vrouwtje. Toen ze eindelijk aan de beurt waren om een uur of 2 's middags waren ze al flink gaar. En o o.... ze moesten samen, Shana en Takira. Dus de baasie moest ook showen.... Tja, toen kon hij ook niet filmen en ook geen foto's nemen, dat was wel jammer. Eerst ging het vrouwtje en kreeg voor Takira een heel keurig en uitgebreid keurrapport van de Noorse Keurmeesteres. In het Engels natuurlijk, dat hadden zij weer.... Maar Takira had een zeer goede 'boning' wat in het Nederlands betekend dat ze goede benen had, of bedoelde ze nou een goed beenderstructuur.... hmmm, ik moet toch die mensentaal eens beter gaan bestuderen hoor. Maar goed, Takira moest even in een kooi, omdat ze nog beter vergeleken moest worden met 8 andere kittens. Toen was de baasie aan de beurt met Shana. De baasie wist natuurlijk niet hoe hij Shana moest presenteren, dus na wat gehannes zei de keurmeester, "put here on the table please" waarna de baasie haar opgelucht op de tafel zette. 

Na veel mondeling keuringsgepraat moest ook Shana apart, omdat ook zij vergeleken moest worden met de rest van de betere kittens. Uiteindelijk vielen onze meisjes af en bleven er 4 amberkleurige kittens over. Momenteel is dat de mode kleur, en ook een keurmeester is een mens met een persoonlijke voorkeur. De baasie en het vrouwtje waren voor hun eerste keuring heel tevreden met het keurresultaat, en het gedrag op de show van de meiden, want daar was het hun om begonnen. Want: Hoe vonden de meiden het om geshowd te worden? Shana had er dus duidelijk niets van maar Takira vond het minder leuk. Die wilde het liefst bij het vrouwtje op schoot liggen om weg te kruipen als ze de kindjes weer eens hoorde... Ze hebben in ieder geval rustig op hun gemakje de hele dag in de grote kooi gelegen zonder problemen.

Om meer ervaring op te doen, en meer te leren over het showen en het hoe- en wat eromheen gaan ze met de meiden op 21 september naar de kitten meeting bij de Noorse Boskattenkring in Harmelen. Niet dat ze nou het showen belangrijk vinden, maar wél welke min- of pluspunten er aan hun dames zitten, zodat er in de toekomst een dekkater gevonden wordt, die de minpunten van de dames aanvult, zodat het ras weer aan de originele rasstandaard kan voldoen met de kittens die daaruit geboren worden. Bagger of vermeerdering kan iedereen produceren, maar verantwoord fokken vinden het vrouwtje en de baasie veel belangrijker. O, dat wisten jullie ook nog niet he? Het vrouwtje heeft een Cattery naam aangevraagd en toegewezen gekregen. Niet dat ze er al iets mee gaan doen, want het duurt nog een jaartje voordat Shana en Takira oud genoeg zijn om een nestje te krijgen. Wel is het vrouwtje al bezig met een website voor de cattery en die is bijna af. Als het zover is, dan geef ik wel een gil met het adres. 

Maar de naam mogen jullie wel weten hoor. Het is geworden: 'Noorse Boskat Cattery Vashyra'. De naam is samengesteld uit de namen van Ylva, Shana en Takira door mijn 'grote vriendin' Debbie. Maar terwijl ik dit zit te dicteren aan het vrouwtje, zegt ze, "joh Giz, volgens mij hebben we dit al verteld eikel. Je bent een chaoot eerste klas!" Uhhh wie?... jij vrouwtje....  of ikke.... Nou ja, maakt verder ook niet uit, toch? Wat we wel jammer vinden, is dat er nu geen foto's zijn van de show. De film die de baasie heeft gemaakt daar is het meeste van mislukt omdat hij het lenskapje op de kamera gezet had toen de meiden in die aparte kooi moesten..... Dus wel geluid, maar geen beeld. Ach, het is ook maar een mens die zo'n evenement voor de eerste keer meemaakte. We kunnen alleen maar hopen dat meneer Edo foto's gemaakt heeft. Die komen er dan natuurlijk nog bij, dus moeten jullie volgende week of zo nog maar een keertje kijken op de site hoor. Zal ik toch nog maar even een foto van de meiden erbij zetten, anders is het zo kaal he ;-)

Zo lui, ik ga m'n mand in. Ben nog versleten van het oppassen zondag op de rest van het aanwezige tuig hier...