17 augustus 2008

Snik, het is helemaal niet leuk meer hier.... De eerste kittens hebben het nest verlaten en geloof het of niet, IK mis ze zelfs... Dan heb ik het nog niet over het vrouwtje, de baasie en Romy, want die heeft de de hele middag en avond geroepen. Echt wel zielig. Dan ging ze naast het vrouwtje zitten en keek haar met verdrietige oogjes aan alsof ze wilde vragen: waar zijn ze nou, heb je ze verstopt of zitten ze in je binnenzak? Met Shana maakte ze vette ruzie, want die speelde altijd met de kittens dus die gaf ze er de schuld van dat ze weg waren. Tja, Pimmetje en Tommie laten een leegte achter die we met z'n alletjes eigenlijk niet verwacht hadden. Het is gewoon stil in huis, terwijl er toch nog twee van die humpies rondrennen. Maar tis toch anders. Panda komt heel zielig bij het vrouwtje op schoot liggen en Minou verstopt zich. Shana en Takira zijn ze ook aan het zoeken en springen ook steeds op het buro bij het vrouwtje om te kijken of ze niet daar zitten.... Als het vrouwtje opstaat, dan rennen ze allemaal achter haar aan, om te kijken of ze weer tevoorschijn komen maar helaas, ze blijven weg...

Het vrouwtje heeft ze zelf weggebracht naar Debbie en Willem in de tas met hun eigen handdoek waar hun geur aan zit, samen met kitten pakketjes met het voer wat ze hier altijd aten, met speeltjes, een CD met foto's vanaf de geboorte tot en met 10 weken dat ze weggingen. Ook de groeicurve's van beide heertjes en de statistiek van geboorte tot 10 weken over de groei en het wel en wee. Uiteraard ook de Europese paspoorten mét een paspoort foto en hun eigen navelstreng, en de gezondheidsverklaring van de DA. Ook had het vrouwtje Pim zijn favoriete speelstokje (een ding met 2 sliertjes eraan) en Tommie zijn favoriete slinger meegenomen.

En wat denk je dat die ondankbare krengetjes doen toen ze daar binnenstapten? Ze kwamen uit hun tas, keken eens rond en gingen de kamer verkennen met het air van: goh joh, heb je een nieuw bankstel en vloerkleed? Dat gelóóf je toch niet??? Ze gingen gelijk rennen en spelen en de anderen uitdagen met hoge kromme rugjes! Het is dus duidelijk te merken dat ze afstammen van een Verrekte Dabbler ;-))) Van het gebrom en geblaas van de andere 5 katten trokken ze zich niets aan, en gingen gewoon hun gangetje. De visjes vonden ze uitermate interessant en Pim zal er zeker een keer infloepen, net als broer Tom. Hier konden ze met vier poten in de waterbak gaan staan, maar als ze denken dat het in een kleine vissebak ook kan, dan wordt dat nog lachen, mrowww... Pim vind het prachtig om Oscar uit de dagen, alleen 's avonds werd Tommie een beetje verdrietig, die miste zijn mammie en natuurlijk ons allemaal hierzo. Maar morgen gaat het vrouwtje even buurten, want ze wonen maar 100 meter verderop.

Tjonge, wat is het stil hier.... Normaal om deze tijd, half 12 's avonds is het een dolle boel hier. Rennen en vliegen, over- en onder elkaar rollen, in het tentje springen en een andere er bovenop ploffen, steile wand racen over het bankstel, de ren in- en uit en dan achter elkaar aanvliegen de trap op en weer terug de ren in. De plafondpaal in vliegen en weer naar beneden en onderwijl een plant op de grond kiepen..... Stil is het hier, iedereen is droevig.... Poeh, gelukkig is er morgen weer een nieuwe dag waar we weer dingen in meemaken en gaat ons leventje weer verder....

18 augustus
Nou inderdaad was het weer een nieuwe dag, maar geen vrolijke hoor. Romy loopt Pim en Tommie nog steeds te zoeken en te roepen. Ik heb nog geprobeerd om haar op te vrolijken door eens lekker achter haar aan te rennen, maar ho maar. Een pets kon ik krijgen. En Shana heeft het helemaal gedaan bij d'r, die moet ze constant pakken. Beetje logisch misschien wel, want Shana was altijd met de kleintjes aan het ravotten, sliep ook bij ze en moederde een beetje. Dus snap ik die kleine meid best wel. De kleintjes rennen er vrolijk op los, die schijnen nergens problemen mee te hebben, ze zijn wat aanhankelijker dan anders, dat wel. Meer feest is het bij Debbie, daar lopen Pim en Tommie vrolijk door het huis heen te rennen en brengen leven in de brouwerij. Niet dat de andere katten het zo leuk vinden, die doen nog steeds blazen en brommen. Zeker die twee tutmeiden, Roxy en Cookie. En ahhhh... Cookie kan hetzelfde prrrrten als Romy van ons he. Op haar prrrten kwamen de kleintjes gelijk aangerend, zo van: mama, mama is er!!! Na een flinke blaas waren ze erachter dat het niet hun mama was.... Zielig he.... Pim heeft in ieder geval al in de vissebak gelegen, nu Tommie nog ;-) Het vrouwtje is natuurlijk nog even bij ze gaan kijken, en ze kwamen gelijk naar haar toe! Het vrouwtje was helemaal vertederd zei ze. Toen ze wegging riep ze "kitties, kitties" en ze kwamen aangehuppeld. De dag van het vrouwtje was in ieder geval helemaal goed toen. Nu die van Romy nog...

20 augustus
Het gaat al beter hier hoor. Iedereen is inmiddels aan de nieuwe situatie gewend en Romy is gestopt met zogen. De twee kittens vragen er ook niet meer om. Het spul rent en vliegt weer als vanouds, én we hebben de 'pissebed' gevonden. Met regelmaat vonden we hier een plasje van 1 van de kittens. Zeker als er zachte dingen op de grond lagen, of in het tentje of in de tunnel. Toen Debbie belde met de vraag: "vind jij nog wel eens een plasje mam"? "Nee inderdaad, die vind ik niet meer" "nou, dan zit de pissebed dus bij mij" zei ze lachend. "Het is Pim, die vergeet naar de bak te gaan als hij wakker wordt". Bij Deb zijn ze helemaal thuis en halen daar nu het kattekwaad uit, visjes vangen, helpen met stofzuigen én onder de modder uit de ren binnenkomen. Nou, dan worden ze in de wasbak gezet en uitgespoeld want dat waren ze hier ook gewend als ze weer eens door een drolletje gedanst hadden. Effe soppen en schoon zijn ze weer ;-)