Op zondagochtend 8 juni 2008 is Romy bevallen van 4 geweldige kittens!!!

Hehe, eindelijk was het zover. Precies met 65 dagen maakte Romy het vrouwtje 's morgens om 7.15 uur wakker met een zacht gemiauw. Het vrouwtje schoot nog helemaal slaapdronken wakker met de kreet, "is het zover wijfie, even wachten hoor eerst m'n kleren aantrekken, want ik krijg het koud zo" en ze rende de badkamer in, stekkerde weer terug en dook met d'r hoofd de kast in. Romy had namelijk de onderkant van de kast besproken als werpkist. No problemo had het vrouwtje gezegd, als jij dat wilt, dan doen we dat. Er lagen allemaal al dekentjes in met lakens erover heen. Alleen had ze zich niet gerealiseerd dat een kast niet de ideale situtatie is voor een mensenlichaam...

Romy was al druk aan het persen, maar lag met haar kontje tegen de achterkant van de kast aan, dus het vrouwtje kon geen sikkepit zien. Na 10 minuten was het vrouwtje het zat en verplaatste Romy zo dat ze naar haar vulva kon kijken, en wat ze toen zag, daar schrok ze van! Ze gilde naar beneden naar de baasie "Henk, geef de telefoon, het is een stuit"! en ze dook de kast weer in. Het enige wat ze zag was een piepklein staartje en iets wat op pootjes leek. Het stak er zo'n 3 cm uit en het vrouwtje deed wat ze moest doen, een washand aantrekken en met een perswee zachtjes mee trekken richting buik van Romy. Bij een volgende wee weer en ja hoor, daar floepte de eerste baby eruit! Romy begon de achterkant van het beestje van het vlies te ontdoen maar daar was het vrouwtje het niet mee eens. "Eerst de voorkant suffie" zei ze en draaide het kitten om zodat Romy eerst het kopje kon likken. Samen met het vrouwtje ontdeed Romy haar baby van het vlies en begon het te likken. Het vrouwtje ook wrijven of haar leven er vanaf hing en het kitten rochelde wat en joepiiii het ging ademen! Zo klein als het was ging het al schuifelend op zoek naar de tepel. Ondertussen kwam de placenta die Romy onmiddellijk opat en de navelstreng doorbeet. Zo hehe, dat was 1, geboren om 7.40. Een knalrood katertje van 116 gram. 

De tweede wilde eruit, en dat was gelukkig een normale bevalling, een zwart-wit katertje van 88 gram. Ook deze placenta at Romy op en beet de navelstreng door. Nummer 2 zag het levenslicht om 8.14 uur. Papa Snoopy heeft echt toverballen zaad, want Romy is een Seal Torti Heilige Birmaan, en Snoopy's uiterlijk is die van een Turkse angora.... O o Snoopy, wat zijn jouw ouders voor soort?

Om 8.40 kondigde zich nummer 3 aan, en verdorie, weer een stuitligging. Gelukkig kon Romy deze zelf doen en met hulp van het vrouwtje hebben ze deze samen drooggewreven/gelikt en van het vlies ontdaan. Dit was een bruin-creme poesje van 98 gram. Toen was Romy doodmoe....

Maar rond 9.50 uur kreeg ze weer persweeën en kreeg ze de vierde baby om 10.02 uur, een wit-zwart katertje van 88 gram. Waarschijnlijk heeft het vrouwtje hier teveel haar best gedaan om het kitten in leven te houden en iets te hard gewreven, want het kleine kitten heeft een lichte beschadiging, wat nu gelukkig helemaal over is. 

De kleintjes probeerden alle drie bij de tepels te komen, wat een onmogelijke zaak was want Romy bleef met het rechterachterpootje omhoog zitten en half doorgezakt met het kopje van moeheid zat ze te wachten tot de placenta zou komen. Ach, dat kleine meisje zat er helemaal doorheen. Steeds deed het vrouwtje de andere baby's flink wrijven zodat ze het niet koud zouden krijgen, maar de meeste zorgen gingen uit naar baby 4, want die hield steeds op met ademen. Dus het was flink wrijven geblazen voor het vrouwtje die maar steeds zei "verdorie, jij gaat écht niet dood, hoor, je gaat het gewoon doen punt uit!

Maar ja, die nageboorte zat nog steeds in Romy.... Tot opeens, na 51 minuten de placenta toch kwam alleen was Romy te moe om ook deze op te eten. Dus het vrouwtje pakte de placenta beet en met de laatste wee was ook deze eruit. Tja, toen moest ze de navelstreng afbinden... Een stukje garen om af 

Hehe, was de bevalling ten einde? Het vrouwtje twijfelde, en belde voor de zekerheid de dierenarts. Gelukkig had onze eigen dierenarts dienst, dus dat was allemaal heel vertrouwd. De DA zei, als er nog meer kittens zijn, dan worden die binnen 24 uur geboren, dus raak niet in paniek. Met deze geruststelling zijn het vrouwtje en de baasie naar beneden gegaan toen het kroost met mama lagen uit te rusten. Met de zesde bak koffie moesten ze eerst even bijkomen van dit emotionele gebeuren. Wij mochten allemaal aan de handen van het vrouwtje ruiken, want ook wij wisten natuurlijk dat er iets aan de hand was daarboven. De baasie kwam tussendoor steeds naar beneden naar ons om te vertellen dat alles goed ging, en kregen we gewoon ons prakkie, want Shana en Takira moesten natuurlijk ook hun eten. Zelfs die twee kleuters waren rustiger als normaal. Daarna ging de baasie weer steeds naar boven om het vrouwtje de zoveelste bak koffie te brengen. Mén, dat mens heeft nog nooit zoveel koffie naar binnen gegoten als die ochtend. 

Na 24 uur zijn er geen kittens meer geboren en gaat alles perfect. Romy is een natuur moedertje en doet het super met haar kroost. Elke dag komt er een kat uit de groep even op kraamvisite wat ze waardeert. Twee keer per dag, als de baby's slapen komt ze even naar beneden voor een uitgebreide borstelbeurt en een frisse neus in de ren halen. Ook wil ze dan graag op haar eigen bak. Romy, we vinden je een kanjer!!!

Inmiddels, 9 juni 2008 weegt:
baby 1, de rode 140 gram
baby 2, de zwart-witte 118 gram
baby 3, de bruin-creme 122 gram
baby 4, de wit-zwarte 124 gram

en is het groei gemiddelde tot nu toe ± 14 gram per dag.