26 augustus 2007

Mensen, Romy is alweer 3 dagen krols, en nu heeft het vrouwtje een mooie vent voor d'r gevonden. Gelukkig maar, want ik weet niet wat ik met d'r aan moet, en Pimmie ook niet... Die sukkel sjokt alleen maar de hele dag achter d'r aan, want voor haar avances is hij toch wel ietsie gevoelig hoor. Wat een peen he, want hij weet echt niet wat ie moet doen hoor. En dat delletje, geloof het of niet, die gaat gewoon uitgebreid met d'r kont boven op zijn koppie zitten he. Het vrouwtje was net te laat voor de foto, anders hadden jullie die schaamteloze handeling kunnen zien! Maar in ieder geval gaat ze morgen naar d'r verloofde en zijn wij een paar dagen van d'r geblér af. 

Het vrouwtje is heel nerveus ervoor. En dat snap ik nou niet he, zij hoeft toch niet... rare wezens, die mensen. Jullie hebben al een poosje niets van mij gehoord, maar ze zijn hier aan het opknappen. Behangen, witten en meer van dat soort ongein. Nou ja, het behang aftrekken is wel leuk. Mogen we bij helpen. Het behangen doen ze zelf. Uhhh nou... zelf.... Ylva helpt wel mee hoor. Die hebben ze vaak achter het behang willen plakken. Dat beest is érrug.... Overal moet ze bij zijn met die spitse neus. Slapen doet ze dan niet meer, want stel je voor dat je wat mist he van alle activiteiten. Boven op de ladder erbij gaan zitten als de baasie staat te witten, levensgevaarlijk die muts. Nou ja, de foto's spreken voor zich....

27 augustus...

Het is een feit, Romy is bij de dekkater Jimmy.... Mén, dat vrouwtje van mij was een partij nerveus zeg, ik kreeg helemaal de kriebels van d'r. 's Avonds om 8 uur zouden ze haar brengen bij meneer Bert. Eerst kreeg ik natuurlijk nog instructies, dat ik goed op het huisie moest passen, en aardig zijn voor de meiden en dat ze zoooo terug zouden zijn. Jaja, dat heb ik vaker gehoord.... Het vrouwtje bleef ratelen tegen me toen ze terug waren (en die is normaal niet zo spraakzaam), dus ik hoop dat ik het allemaal goed onthouden heb hoor. Oke, komt ie: Romy was in de auto vrij rustig en dat ondanks dat ze altijd moord en brand gilde in de auto, want ze vind dat vreselijk. 

Na een rit van ruim anderhalf uur staan ze voor een heel erg mooi huis en komt meneer Bert ze vriendelijk verwelkomen. Romy met mand en al gedeponeerd in de woonkamer, waar Jimmy vrolijk aangewandeld kwam. Jaja, moet je Romy hebben, madam zat opgesloten en gestressed van de rit en dan ineens zo'n wit mannelijk mormel naast de reismand. Er werd door Romy toch wel even gesist van hé, opzouten jij joh! Wat dus uiteraard niet gebeurde. Ook zat er nog een schattig rood-wit kittentje wat ook erg nieuwsgierig was, dus bepaald geen feestje voor Romy. Na wat getsjitsjet van de mensen werden Romy met mand en al, samen met Jimmy in het verblijf gezet waar ze de komende 3 avonden 'gezellig' samen zullen zijn. Ik zet het expres tussen haakjes, want na het losmaken van de kooi, tijgert Romy linea recta richting "achter de wasmachine" om daar dus efffffe niet achter vandaan te komen. Het vrouwtje zegt net tegen me, nou ja, we moeten maar vertrouwen op de volle maan Giz. Het vrouwtje had aan meneer Bert gevraagd of als het mogelijk was, foto's te nemen van de dekking, maar geloof me, dat gaat écht niet lukken hoor. Ik ben toch ook een kat, en als ze mij in zo'n situatie zouden plaatsen, dan dook ik ook direct achter het eerste de beste opstakel wat ik tegen zou komen. Hee, moeten ze jou soms eens op de foto zetten als lekker bezig bent? Nee toch, dacht ik wel ;-) 

Nou, als ze bij Jimmy net zo gek gaat doen als ze hier deed voor Pimmie, dan komt het wel goed hoor. Kontje omhoog, trappelen op de achterpootjes en staart opzij. En bléren en kirren.... Jimmy weet wél wat ie ermee aanmoet, want die is niet naar die gekke 'ballen-eraf-mevrouw' geweest. Pffff hij wel, en wij niet... Nou ja, ik heb toch m'n beertje.... Zo, nou ga ik een poosie pitten, want heb de hele avond hier de boel geregeld en nou is het mijn tijd. Of zal ik eerst nog even in de ren gaan kijken of er soms nog een muisje loopt?