20 mei 2007

Het is toch ook een rotmeid ook he, dat witte kreng! Zit ik op me gemakkie in het dak van ons huisje en Romy zit op de benedenverdieping, bijt ze me toch ineens in m'n kont zeg! Ik knal met m'n kop tegen het dak aan, want dat  deed zeer joh! Er zit n.l. tussen de verdiepingen een uitsparing, zodat we van boven naar beneden kunnen komen en daar maakte ze mooi gebruik van om me eens flink te jennen. Rent ze gauw om het huis heen, om dan via het dakraam me een hengst te geven. Dat stomme vrouwtje lag hier weer te rollen op de bank, helemaal hikkend, oooo domme Gizmo, ze moet je wel weer hebben he! 

Dat huisje hebben we trouwens gekregen van Yvonne, de fokster van Wuppie Romy. We gaan het huisje delen met Debbie, want die krijgt met pinksteren 2 kitjes die net zo als Romy zijn. Nou Deb, ik vond je altijd een darm, maar nu heb ik meelij met je hoor.... Weet je wel waar je aan begint? TWEE van die krengen zoals Romy, ai ai ai.... Ach jij arm darmpje ;-)))

Cookie

De middelste twee worden het

Oscar

Maar om op m'n verhaal terug te komen, na die hengst die ik van Romy kreeg had ik dikke pret hoor. Ligt ze vanavond prinsheerlijk te slapen op het tweede plankje van de hoge krabpaal, flikkert ze er ineens vanaf. En waarin? Whoehahahaha, in de vissebak! Plons horen we ineens, en Romy vliegt omhoog uit de vissenbak, schiet van de vensterbank af om er gelijk weer op te springen om volgens mij de vissenbak een opsodemieter te verkopen. Jah, of dat dàt opschiet zeg. Heel d'r rechterachterpoot zeiknat en d'r buikie. 

Een stomme soepkip is het. Welke kat valt nou al slapend in een vissebak.... Moet je écht Wuppie Romy voor heten hoor ;-) Alles dreef hier natuurlijk, dus de dweil werd er weer bijgehaald en de sopdoek voor de vensterbank. Maar gelukkig mankeren de vissies niks, want die zullen ook wel geschrokken zijn, hihihimieuwww. Nou ja, op eentje na. Die heeft het loodje gelegd. Die is zich letterlijk doodgeschrokken. Sielug he.

Ooooo jippieeeee, ons buitenverblijf is klahaaaaar!!! De sluis zit erin, dus nou kunnen we naar believen in- en uit lopen wanneer het ons uitkomt. De baasie heeft het samen met Willem (de man van Deb-darm) helemaal uitgezaagd en geboord door de muur heen. Alles zat hier binnen onder het stof want die sukkels hadden de buitendeur op een kiertje laten staan. Het zag binnen helemaal rood-grijs van het bakstenen stof. Tja, en toen moesten ze ook nog binnen door het beton heen. Wat een zooitje was dat zeg. Toen het stof een beetje gezakt was gingen ze eten. Debbie en Willem bleven ook eten. De baasie had de tuindeur dichtgedaan, en er zat dus alleen nog maar een gat in de muur. 

Pimmie en ik zaten buiten in de tuin. Jah hallo, we blijven niet buiten als jullie binnen zijn he, dus zijn we maar door het gat in de muur gekropen en hebben ons even laten zien aan tafel. Zo van, kijk, je krijgt ons echt niet gek hoor, we komen gewoon door de muur heen om weer als een speer naar buiten te vliegen natuurlijk, want das veel leuker. Allemaal waren ze stomverbaasd dat zo ons ineens zagen verschijnen. De baasie zei "ik had expres de deur dichtgedaan, om te kijken hoe slim ze waren". Nou, zo slim zijn we dus om door de spouwmuur te gaan, gnif.

's Avonds hebben ze het luikje erin gezet, maar daar snappen we nog niet veel van hoor, dus heeft de baasie het luikje maar helemaal open gezet. Kijk, nou snappen we wat de bedoeling is, dan kunnen we er tenminste door.

Maar ik weet eigenlijk nog niet of ik het nou echt wel zo geweldig vind die ren. Ja oke, ik kan de hele dag en avond heen en weer  lopen, binnen of buiten wat ik zelf wil, maar nou kan ik niet meer in de tuin stiekum poepen tussen de groente plantjes.... Ook kan ik geen libelles of vlinders meer vangen. Gezellig hoor, ik kan alleen maar likkebaardend naar de vogeltjes kíjken hoe die zitten te eten.... En wat doe die krengen dus nu uitgebreid? Juist ja, het koolmezen huisje bevolken. Die beestjes willen dus hun nest gaan bouwen nààst mijn kattenren! Dus ik zei nou wel jippie, maar geloof toch niet dat ik het zo jippie vind.... Alleen maar door het gaas naar die kleine vogeltjes kijken zonder dat ik onder de struik naar ze kan gaan liggen loeren.... Noooooit meer stiekum effe snel over de schutting springen om te kijken waar die kikker nou gebleven is.... Of is dat nou juist een van de redenen geweest voor de baasie en het vrouwtje om dat ding te gaan bouwen..... Pfffffff heb ìk weer....

Er moeten nog veel meer spulletjes in de ren komen hoor, zoals een echte boomstam en hangmandjes. Ook moet het dak nog bekleed worden met plastic onder de rieten matten, want we worden nou drijfnat als het regent, net zoals de kussentjes die er liggen. Een klimtouw met dikke knopen komt er ook nog, speciaal voor Ylva de Noorse Boskat. Want dat zijn klimmers zegt het vrouwtje. Nou, doen die stammen aan de muur toch nog ergens dienst voor. En verlichting, want 's avonds is het stikdonker joh, en als er een lampje brand, dan komen er beestjes op af, die we weer kunnen vangen. 

En 's avonds is het hartstikke spannend, zelfs Lucky wil er dan in. De baasie laat dan het luik zakken, want als we dan toch nog naar buiten willen, dan zijn we verplicht om het luik weg te duwen, en dat vinden we maar raar en vreemd. Maar ze zeggen dat we het toch een keertje moeten leren...

Vanavond zaten ze helemaal vergenoegd in de tuin. Het vrouwtje zei tegen de baasie "Henk, nou kunnen Pim en Romy niet meer de tomatenplanten omver rennen, en Giz kan niet meer een poepje doen tussen de andijvie, en Lucky niet meer plassen tussen de sla en Romy niet meer bovenop de meloenplant gaan liggen", en ze glimlachte heel tevree... Ik keek eens zeer venijnig naar die intens tevreden uitdrukking op haar gezicht en dacht alleen maar .... mijn tijd komt nog wel ....