14 maart - 1 mei 2007

O dat vrouwtje van mij is zo ontiegelijk dom he.... Ze blijft die dondersteen Romy onderschatten. Romy had de pest in, want het vrouwtje heeft het traliewerk weer voor het keukenraam gespijkerd, zodat het raam wel open kan, en wij er niet uit. Romy uiteraard wel proberen, want als de kop erdoor kan, kan de rest ook is het motto van Romy. Nou, ze heeft zich toch een tikje vergist. Klopt wel hoor, dat ze met d'r kop erdoor kan, maar dan moet het koppie scheef gestoken worden, en tja, daarna gaat het koppie automatisch weer recht. Oke, dan de pootjes erbij frommelen, dat lukt ook nog, maar daarna raakte ze toch een beetje in paniek, want ze kan niet meer voor- of achteruit. Klimmen, zou dat lukken? Jah hoor, tuurlijk bij dat wollige Wuppie wel, want die weegt niks. Zit ze boven in het rooster die dwaas. Maar ja, dat doet toch wel pijn he, en nou? Dan maar weer terug en het laatste stukje gewoon laten vallen. Oke, ook niet voor herhaling vatbaar. 

Maar nu is ze helemaal pissed of he, dat snap je wel. Want ze zál proberen of ze eruit komt, de wijde wereld in en een leuke vent zoeken die slettebak. Nu gaat ze een hamster nadoen, dus flink knagen op de tralies, en venijnig in dat ding waar die gaatjes in zitten om het raam verder

open te zetten.  Grrrrrrr, lukt ook niet. Met een hoop geblér stormt ze de kamer in, geeft Pim een hengst en vliegt vervolgens de krabpaal in. Mja, Romy zou Romy niet zijn als ze niet terug de keuken in ging om het weer te proberen. Slim genoeg had het vrouwtje het keukenraam dicht gedaan, omdat waarschijnlijk zonder toezicht een ontsnappingspoging wel zou werken. Het vrouwtje zat even binnen. Maar als je Romy niet hoort, dan is ze kattekwaad aan het uithalen. 

Dus vrouwtje staat op, en kijkt door het tussenraam de keuken in. En wat ziet ze.... Romy die aan het proberen is om een rookworst uit de pan te hengelen.... Alles drijfnat, het hele fornuis, Romy nat, en de rookworstaanval net op tijd mislukt. Echt, het blijft een verrekte Dabbler hoor, dik een jaar en nog steeds VOL kattekwaad... En heel af en toen een beetje krols he, zeker nu het mooi weer is en ze graag naar buiten wil. 

Dat mogen we ook met regelmaat hoor, zeker nu de baasie een kattenren voor ons aan het bouwen is. Dan mogen we helemaal zelf bepalen of we binnen- of buiten zijn. De baasie maakt dan een gat in de muur met een kattenluik wat de hele dag open is. Alleen 's avonds gaat die op de stand dat we wel naar binnen kunnen, maar niet meer naar buiten. De ren is bijna klaar nu en we hebben er zelfs een grasmatje in liggen. Nou luxer kan toch niet he. Op de foto zie je Romy klimmen in de ren. Hier is het dak nog niet helemaal dicht, en dat tutje heeft dat heel snel in de gaten gehad. En gewoon over de balken heenlopen he, met de staart in de lucht. 

Het is in de tuin best een rommel geweest, met allemaal palen en dingen die door de hele tuin heen stonden. Nou had je die dwaze Romy en Pim moeten zien! Die renden achter elkaar aan, dat was niet normaal meer, helemaal door het dolle heen. Pim was tussen de rommel gaan zitten, en je zag hem in z'n vuistje lachen, steeds als Romy hem voorbij liep, want ze was hem kwijt. De geluidjes die die meid dan maakt, die zorgen voor een lachstuip bij het vrouwtje. Zo van: prrrrrt prrrrrt mroooooowwww prrrrrrt en maar voorbij Pim stormen. Die dwaas doet dan ook z'n ogen dicht, want dan denkt ie, dan ziet ze me helemaaaaal niet.... Die komt echt uit een ei hoor, die sukkel. 

Lucky dat blijft een vreemde snoeshaan. Heel hooghartig paradeert ze door de tuin, en na een half uurtje gaat ze omhoog kijken om te zien waar ze kan ontsnappen. Dat is echt niet leuk hoor, want de baasie en het vrouwtje moeten dan heel erg opletten dat ze niet over de schutting gaat. Voor hun is de ren wel een uitkomst, dan kan ze tenminste niet meer weglopen. 

Eigenlijk weet ik niet of zij straks wel in de ren wil, mjah, van mij hoeft het ook niet hoor, want we kenne nog steeds niet met mekaar door een deur. Wat een meutje is die kat zeg. Altijd saggerijnig. En als ze dan een mep krijgt, gaat ze janken, pffffft. Maar goed, over die muts wil ik het helemaal niet hebben, verziekt gewoon me dag.

Owwww en nee he, ik kreeg hier vandaag ook weer iets te horen en durf het haast niet aan jullie te vertellen.... Ik ga het fluisteren..... We krijgen er weer een kitje bij..... Wat voor merk nou weer vroeg ik aan het vrouwtje. Het vrouwtje kijkt naar de baasie, en de baasie zegt, Giz, een Noorse Boskat baby. WAT!!! De baasie zegt me dat zonder te verblikken en te verblozen.... Snik, mijn baasie... mijn baasie zegt dat zomaar tegen me.... MAN, weet je wel hoe GROOT die dingen worden!!! 

En ikke nou? Weet je wel hoe inemienie ik daar straks bij ga lijken? Zo'n groot ding van een kilootje of 7 en alleen maar een berg woest haar, en ook nog eens van die gevaarlijke pluimen aan- en in hun oren. O mén, ik sterf het nou al haast af! Ik heb alleen maar een grote bek hoor, en méér niet. Baasie, je weet toch wat een angsthaas ik ben... mieuwww, piep.... Het vrouwtje zegt dat ik niet zo moet seuren, dat het nog heel lang duurt voordat ze hier is. 

Ooooohhhw het is een zij-poes, dus geen grote sterke kater... pjoewwwww en ik veeg het zweet eens van m'n snorharen af. Maarre, het wordt toch niet zo'n saggo als Pluck he, als het er eentje wordt zoals Romy dan mag het wel, want das een toffe meid, daar kan je tenminste mee rennen en af en toe een heis verkopen zonder dat ze gaat janken, want die pets krijg ik gewoon weer terug of ze bijt in me kont. "Giz, geloof me" zegt het vrouwtje, "het wordt net zo'n kittig ding als Romy waar jullie lekker mee kunnen ravotten" 

"En als Romy baby's gaat krijgen over een half jaartje, wie weet trekt Lucky dan ook wel bij als ze een beetje kan moederen"