22 juli 2006 en alles is hier Wuppie's, overal Wuppie's om me heeheheheen..... Tjonge jonge, dat kleine witte mormel wil alleen nog maar van die witte, oranje, blauwe en rooie Wuppie's om mee te spelen. We zijn er onder bedolven.... 

De zus van de baasie, die komt er steeds mee aandragen, tot groot plezier van Romy die ze acuut kwijt maakt. Ik geloof dat dat ding wel 20 van die Wuppen heeft, en met een dag zijn ze allemaal voetzie. Kan het vrouwtje weer overal onder- en in kruipen om ze te zoeken. 

Nou, ik dacht dat Pim een hondje was, maar Romy is geloof ik nog hondser hoor. Dat domme beest luistert nog beter dan ikke. Als we in de tuin spelen, dan mogen wij 3 groten door de hele tuin lopen, alleen Romy niet. Die mag niet verder dan de uiteinden van de vijver. Gaat ze toch over de denkbeeldige streep, dan klakt het vrouwtje 2 keer met d'r tong, en Romy keert om en komt terug.... En als ze niet luistert, tja, dan gaat de tuinslang op de schutting om herrie te maken.  

Natuurlijk uistert ze strakkies niet meer als ze gaat puberen, maar dan is het winter, en mogen hunnie, Romy en Plucky niet zonder begeleiding de tuin in. Jammer he voor hun... gnif gnif, wij wel, Pim en Ik. 

Pluck heeft zelfs ook al met Romy gespeeld, samen op de grond liggen rollebollen, en samen slapen. Niet zo vaak hoor, want Pluck is een eigenheimer. Tja, en ik zei de gek, heb ook met d'r gespeeld.... Onvoorstelbaar he. Tja, ik sta eigenlijk ook van mezelf te kijken hoor, maar ik vind d'r stiekem wel erg lief. Ik ga gewoon in m'n doos zitten, en door de gaatjes naar d'r zitten hengelen, prachtig vind ze dat. Dan speeeert ze ineens weg, en ik ren d'r hard achteraan. Alleen is zij veel sneller dan ik. Ik zal toch eens een beetje gaan trainen hoor, want ze is me elke keer te snel af. Of ze rent keihard achter me aan, zo de grote klimpaal in. Nou, dan draai ik me effe om, en geef d'r een poeier, want ze moet natuurlijk wél d'r plaatsie kenne he! 

Met Pim is ze de dikste maatjes. Die rennen en vliegen, en rollen over mekaar heen. Ik snap níet waar die bolle het geduld vandaan haalt. Ze mag alles van hem. Als er gespeeld wordt met het veertje, dan mag eerst Romy spelen, en als die moe is, dan pas gaat  Pim spelen. Ze mag op z'n kop zitten, aan z'n haar trekken, in z'n oren bijten en in z'n kop, hij vind het allemaal prima. 

Het vrouwtje zit er steeds vertederd naar te kijken. Alleen slapen doet Pim toch het liefste alleen. Want als hij z'n ogen dicht doet, dan zit dat kleine ding wel aan z'n staart te hengelen, en dat vind ie minder. Dus heeft ie z'n toevlucht gezocht tot het rieten kastje. Daar gaat hij liggen maffen, want daar kan ze niet bij... Alleen mag ze bij hem liggen als hij bij het vrouwtje naast de monitor ligt. 

Het kleine witte tutje heeft allemaal 'ghost spots' (vlekken) hoorde ik het vrouwtje zeggen Die trekken weg als ze haar volwassen vacht gaat krijgen, dan wordt ze egaal van kleur. Jah, logisch toch, want het is toch een klein spook! En niet alleen een spookie, ook een wasbeertje, stinkdier en een eekhoorntje, ze heeft wat dieren namen hier hoor. 

Maar tis raar, ze lijkt ook nog op al die dieren. Zoals ze die staart over d'r ruggie legt, en huppelt en alles met twee voorpootjes vastpakt. Tis gewoon een gekkie. Springt ze ineens met 4 poten tegelijk in het bakkie met water, en is dan heel boos op het bakkie als ze nat wordt! Draait ze zich om en verkoopt het bakkie water een mep. Tja, beetje dom, want dan kiepert het bakkie om.... Hier in de weegschaal is Romy 16 weken en weegt ze 1430 gram

Nee dan die keer dat het vrouwtje Romy meenam naar Debdarm (ja oke oke, ik vind d'r al minder darmig worden hoor, stil maar). Romy is zo makkelijk, die gaat gewoon op de arm mee naar de overkant. Wordt ze in de tuin gezet, en het krengetje gaat gelijk spelen met Roxy, het 2 jaar oude poesje van Debbie (goed he van mij, het komt zomaar uit m'n bekkie, haar naam ;-))) Die twee gaan gelijk achter mekaar aanrennen, en zijn de hele avond zoet. Nou is bij Debbie pas de tuin vernieuwd, maar het oude vijvertje is er nog. In dat vijvertje zit Rene, de kikker. Rox en Romy waren 's avonds op zoek naar Rene. Wat doet die stomme Romy nou, die kukelt tot 2 keer toe van de rand af, en is drijf- en drijfnat! Jammer dat er geen foto's van zijn he.... Die dwaas was in de veronderstelling dat ze over water kon lopen. Maar het boeit d'r verder niet, schud zich uit en gaat verder met de zoektocht naar kikker Rene terwijl iedereen zit te gieren van het lachen. Toen het vrouwtje het vertelde, was ik stiekum wel jaloers hoor, want ik ben gék op kikkers... Ze gillen zo leuk als je ze oppakt met je bek. 

Maar ja, met al die aandacht voor Romy, wil ik ook wel eventjes aandacht he, dus ik ben 's avonds de tuin in gegaan, en heb een hele mooie libelle voor het vrouwtje gevangen, en die ben ik d'r gaan brengen. De baasie kwam achter me aan zei, "kijk eens wat Giz je komt brengen"! 

Nou, ik ben helemaal de hemel in geprezen voor m'n kadootje, ze vond het prachtig! Alleen mocht ik de libel niet opeten, jammer he. Toen ik eventjes niet keek, heeft ze hem stiekum weggehaald met een visnetje, want tja, hij leefde nog wel een beetje, mrauwauw..... 

O verhip, dit moet ik jullie ook nog vertellen. Eergisteren zaten Romy en ik voor het keukenraam. Dat staat wagenwijd open, omdat het nu zo verschrikkelijk warm is. Er zit een raster voor, zodat we er niet uit kunnen, en horregaas tegen de muggen. Het vrouwtje komt de keuken inlopen, en ziet ons zo saampjes gezellig zitten. Achhhh, denkt het vrouwtje, wat een lieve foto, en loopt naar haar buro om de camera te pakken en loopt gelijk weer terug naar de keuken. Schrikt ze zich he-le-maal verloren!!! Jah, ik zit er nog wel, maar Romy was door het raster gekropen en wilde in de voortuin op onderzoek uit gaan. Dat kreng heeft ook maar zo'n klein koppie, die kan daar makkelijk doorheen.

Alleen haar staart het heupies staken nog binnen, dus het vrouwtje pakt die staart en stuk heup en gilt naar de baasie die in de achtertuin zat, Henk Henk, ren naar de voorkant, Romy is erdoor!!! Dus de baasie komt gelijk aangerend, speert naar de voortuin, en pakt Romy aan, net op tijd.... 1 Tel later, en ze is voetzie.... Nou, zie dan zo'n klein katje maar weer te vinden in het donker. Die schrikt zich natuurlijk rot als ze wat hoort, en schiet de bossies in, hoef ik alleen maar aan mezelf te denken toen die inbrekers hier waren....

Brrrrr, dat vergeet ik van me leven niet meer, en de baasie en het vrouwtje ook niet.... Moet nog wel effe vertellen hoe het komt dat ze er doorheen kon. Het waaide, en het horregaas was weggewaaid. Nu is alles beter gebarricadeerd, dus nou kan ze er niet meer door. Uhhh........ toch???