Het is 25 mei 2006 en ik heb het vrouwtje eens grondig toegesproken. Dit is toch geen stijl he, om zolang te wachten met schrijven! We maken zoveel mee, en om dat allemaal in dat hoofie te proppen, das lastig, want het moet er ook allemaal weer uitkomen. Tjonge mens, ga schrijven! Jaja, dat druk dat kenne we nu allemaal wel, en dat is iedereen. 

Ikke ook hoor, moet dagelijks de tuin inspecteren, alle vogels in de gaten houden, ook de kleine koolmeesjes die een nestje hebben in het 'hutje' hier. De beestjes zijn al uitgevlogen, en er staan nog niet eens foto's van op de site. Tjonge jonge, iemand is hier lui.... En dan zeggen ze nog dat katten lui zijn. Nou, volgens mij zijn mensen nog veel erger. Maar goed, ik zal het nu even over ons gaan hebben, en niet meer over het vrouwtje, want daar heb ik me nu genoeg aan geërgerd.... 

Pim, daar ga ik het eens over hebben. Die rooie zaffel die is aan het verharen, das ongelofelijk. Ik snap dat niet hoor, want ik verhaar nooit met m'n mooie zachte vacht. Ja, geloof je natuurlijk niet, maar dat moet je zelf weten. Ik verlies wel eens wat haar, maar dat is te verwaarlozen. Wordt ook nooit geborsteld, want dat is niet nodig, en trouwens, ik sta dat ook niet toe. De eerste de beste sufferd die met een borstel in m'n buurt komt, die haal ik open, en dat weten ze ook wel. Pim niet, die vind het heeeeerlijk, gaat er gewoon voor staan. 

Het vrouwtje borstelt dan tot ze een ons weegt (zou niet gek zijn hoor ;-)) en hele haar-matjes komen dan van Pim af. En slank dat ie dan is! Zit één nadeel aan. Als tie geborsteld is, dan heeft ie gelijk veel meer energie, en is tie rotvervelend. Niets anders dan aandacht aandacht wil hij dan. 

Gaat die gek muizen zoeken,  en brengt die naar het vrouwtje. Die moet er dan mee gooien, waarna Pim het weer voor haar voeten legt.

En reageert ze niet snel genoeg, dan gaat ie zo heeeeel zielig zitten mauwen en haar aantikken met z'n pootje, zodat het vrouwtje in de lach schiet, en bukt om de muis op te rapen en weer weg te gooien. Nee dan moet je die dwaas dan zien als ze weg is geweest! Ook al is tie buiten in de tuin, dan komt ie aangestormd, sloopt de hordeur als ze niet snel genoeg zijn om hem open te maken, en gaat als een gek zitten bléren om geaaid te worden. Hij kronkelt zich dan in allerlei bochten om op alle plekkies op z'n lijf geaaid te worden, en houd ze er te snel naar z'n zin mee op, dan loopt ie als een hondje achter d'r aan, totdat ie eindelijk genoeg aandacht heeft gehad. Die kat is gek hoor, das een half mens. 

Dit soort rare fratsen zal je van mij niet meemaken.  Oke, ik kom aangelopen als er iemand thuis komt, dan wil ik even aan de handen ruiken, en daarna draai ik me hooghartig weer om, zoals het een echte kat betaamd.... 

O ja, nog zoiets stoms van Pim, weer iets nieuws van de laatste tijd. Als ze aan tafel gaan, dan springt Pim eerst op de rugleuning van de stoel van het vrouwtje, en daarna op de kast, die naast de eettafel staat. Eerst gaat ie zitten, aan het randje van de tafel, dan houd ie z'n koppie scheef, daarna gaat ie z'n bek af zitten likken, koppie de andere kant scheef, koppie verder naar voren... zie je het voor je? En die twee zitten dan te hikken van de lach. Uiteindelijk schuift het vrouwtje dan een stukje vlees of vis op het kastje, en die stomme Pim gaat het dan op zitten eten. Normaal moet ie niks hoor, alleen maar aan tafel. Jah, dat gebeurt niet als Nick thuis is hoor, die zegt dan, jullie zijn gekke mensen, dat hoort niet, een kat aan tafel voeren. 

Maar ja, als Nick niet thuis is dansen de muizen he... ;-)

Alarm, alarm, alarm! Ik krijg net weer wat te horen daar gaan m'n haren he-le-maal van overeind staan!!! Er komt weer een kitten bij.... O nee he, niet weer.... Ik ben net Pim te boven! Komt er weer zo'n klein kreng wat alleen maar wil spelen. 

Ja ja, de smoes van het vrouwtje was dit keer dat ze zo graag een speel kameraadje voor Pim wil. Nou ja, aan de ene kant kan ik me er wel iets bij voorstellen, want Pim loopt de hele dag achter Lucky en mij aan, om maar te kunnen spelen, wat meestal op boxen uitdraait met Pluck in ieder geval, want Pim is een beetje opdringerig, en daar moet ze nou net niks van hebben. Wij rennen nogal eens achter mekaar aan, Pluck en ik, en dan wil Pim meedoen waarop die dan van Pluck weer klappen krijgt, want das geen dametje om zonder handschoenen aan te pakken hoor, daar ga zelfs ikke een straatje voor om als ze het op me gemunt heeft. 

Ja, we noemen d'r tegenwoordig Plucky, omdat haar vacht altijd een beetje uitstaat, net als een geplukte kip. Zal wel komen omdat er voor de helft Manx bloed in zit, alleen is d'r 

haar vergeten lang te groeien, en ze heeft een beetje platgeslagen neusie, wat ook nog eens een beetje wipt. Ikke als kat moet zeggen dat ze een lief koppie heeft, maar das maar schijn hoor, want ze is de baas hier in huis. Nog geen drie kilo schoon aan de haak, maar een pittig ding waar ik toch met regelmaat een straatje voor om ga. Komt natuurlijk ook omdat ik van nature een beetje een angsthaas ben, ondanks m'n stoere houding en grote bek. 

En wat gaat dat jonge ding nou weer worden? Een kruising tussen een Burmilla en een Heilige Birmaan zegt het vrouwtje, en speciaal gefokt op karakter, dat erg op mensen gericht is. Zeker met Pim zou dat wel mooi zijn, omdat ie ook mensengek is, dus goeie kans dat die twee echte maatjes worden. Maar jaja, vooral dat Heilige ga ik onthouden he, zal wel schijnheilig worden.... Ooooo wie heeft er meelij met mij..... Niemand zeker weer.... Nou, als ze maar weet dat ze NIET in mijn mandje mag! En het hokkie is voor Pluck, en onder het dekentje is voor Pim. Zo, ik heb het weer geregeld en alle plaatsies weer duidelijk gemaakt voor wie wat is. Verder zoekt ze het maar uit. 

De baasie zegt, tuuuuurlijk, vooruit, nog meer stront, nog meer haar. Het vrouwtje zei, "joh, maak je niet druk, of je nou voor drie katten moet vegen of voor vier, haar is er toch, en of dat je nou drie hopen poep moet scheppen of vier, wat maakt dat nou uit" Het vrouwtje kreeg een foto van haar, en liet die aan de baasie zien, en die blauwe oogies vond tie toch ook wel erg mooi. En de baasie zou de baasie niet zijn als tie niet zwichtte... Arme man... Daarom is het ook mijn maatje he, prrrrrrrrrt. Maar eerlijk is eerlijk, het is een mooi popje, en tja, je weet maar nooit hoe een koe een kat vangt, misschien vind ik d'r ook wel lief, toch? Ik zal voor het gemak de url van de site van de fokster neerzetten, misschien willen jullie ook wel kijken. 

Tuurlijk ga ik jullie weer foto's laten zien van onze nieuwe aanwinst, Romy genaamd. Voorlopig loopt ze rond bij de pjoeter van het vrouwtje en kruipt in alle kastjes en vakken die er op het buro zijn. Het is een harig bolletje wol, en van niks onder de indruk. 

Oke, een beetje van het geblaas van mij, maar voorlopig heeft ze al met Pim gespeeld, (en dat terwijl ze pas twee dagen hier is he), daar rent ze als een gek achteraan. En die vind het reuze interessant. En de plekkies die ik zo goed verdeeld heb? Nou, daar kwam mooi niks van uit hoor. Ze ging in MIJN mand, in Plucky d'r hokkie (en die sufferd wil er nou niet meer in). Ook ging ze op MIJN hoogste plekkie op de krabpaal zitten. Geloof het of niet, 2 turven hoog, en op de hoogste plank klimmen he, tot aan het plafond. 

En tja, toen dorst ze niet meer naar beneden.... Piew...., piew...., piew... en bléren zeg! Ene keer heb ik d'r een mep verkocht. Ik zat op de bovenste plank, en ze wou d'r bij komen zeg. Ja mooi niet he, ga weg joh kruimel! Heb geen nagels gebruikt hoor, echt niet. 

We hebben hier allemaal ons eigen bakkie en plekkie om te eten, dus ook Romy heeft een eigen plekkie gekregen. Nou, daar heeft ze dus maling aan he. Zij krijgt baby voer, en Plucky en Pim gewoon Gourmet of zo. Ik hoef meestal niks, mot die troep niet, alleen maar zakjes wil ik, maar ja, dat krijgen we om 18.00 uur niet. Het vrouwtje had de bakjes gevuld en die twee rooien gaan eten. Romy dacht, wat hebben die twee? En liep eerst naar Pim, en haalde het eten onder z'n neus vandaan, toen naar Pluck, en stal haar eten. Plucky helemaal verontwaardigd en die liep weg. Pim niet, die ging gewoon kijken wat er in het bakje van Romy zat, en je zag hem stralen, ooooo heerlijk, kittenvoer.... En die gekke Romy, ooooo heerlijk, grote poezenvoer.... Stomme beesten...

Ik moet toch wel effe zeggen dat het allemaal reuze interessant is. Die kruimel is ons allemaal flink aan het uitdagen en heeft het verschrikkelijk druk met ons. Romy is nu 2 dagen hier en zo heel af en toe valt er nog eens een brom, maar dat kan ze zelf ook goed hoor. Als ze 's nachts mee naar boven is, dan hebben we tenminste rust, want we zijn versleten van het gerén en opletten waar ze nou weer is. Dat krengetje zat vanavond zelfs met m'n staart te spelen, het moet toch niet gekker worden he, pffffffft.....