augustus 2005

Tis nu augustus, en je raad nooit waar de baasies vorige week mee thuiskwamen...... Een kat..... mwraaaaauuuwwww..... Ja heus, een echte,.... een volwassen kat..... 1 Keer in de week gaan ze altijd de grote boodschappen doen, en moeten wij op het huissie passen. Nou ja, 'wij'.... Ikke meer hoor. Ik bijt ze de jatten eraf als ze binnen proberen te komen, dat weten jullie wel. Pim ligt altijd te maffen dan als ze weggaan. Maar goed, ik zal effe met m'n verhaal verder gaan. Komen ze thuis, met zo'n DA ding, weet je wel, waar je altijd in moet als je een prik gaat halen, oeps, of erger nog. Ze lopen gelijk door naar het halletje, en daar hoor ik gepraat, en gestommel. Vrouwtje komt weer binnen, en zegt tegen ons, "jongens, we hebben een katje gevonden, zoooo zielig joh, en hij is helemaal uitgedroogd en sterft van de honger en weegt misschien maar 2 kilo, dus ik ga hem gauw eten en drinken geven". En het vrouwtje pakt een schaaltje kattemelk en brokjes en brengt het naar het halletje. In minder dan 5 minuten zijn beide schaaltjes schoon leeg. 

Ze komen weer binnen en gaan zitten vertellen. "Lopen we op het winkelcentrum, en ziet de baasie ineens een katje lopen die miauwend naar hem toekomt." "De baasie gaat hem aaien, en de kat geeft hem kopjes.". "De kat loopt zelfs de dierenwinkel in, maar krijgt daar niks, dus loopt er weer uit." "We zijn toen maar de boodschappen gaan halen, en we vonden het zo verschrikkelijk zielig, zo'n klein mager scharminkel, dat we besloten om als hij er nog zat, dat we hem mee zouden nemen." Nou, en dat hebben ze gedaan dus. Weer zo'n rood kreng erbij.... Het vrouwtje is naar de dierenzaak gegaan, en heeft zo'n reismandje meegekregen, om het katje in te vervoeren. Ook heeft ze daar een advertentie opgehangen, dat ze een katje gevonden hebben, en waar de eigenaar het weer op kan halen. Ook hebben ze gelijk Stichting Amivedi gebeld, een bericht gezet op een kattenforum, en gebeld naar het Dierenasiel. 

Die zeiden dat ze het katje niet hoefde te brengen, want ze zaten vol. Vrouwtje zei, nou, dat ben ik ook niet van plan, laat het diertje hier maar aansterken en tot rust komen. Toen heeft ze de DA gebeld, want misschien was kat wel gechipt, en wisten ze zo wie de eigenaar was. Ook de dierenarts had geen melding gekregen van een vermiste rode kat of poes. 's Avonds zijn ze gelijk naar de DA geweest, en hebben ook Pim meegenomen, want die moest z'n jaarlijkse prikje nog hebben. Gelukkig maar, want dan hoef ik maar één keer te blazen naar twee katten die naar de DA ruiken....

De DA vond geen chip, dus wisten ze nog niet wie de eigenaar was, en waar de kat vandaan kwam. Wel wist de DA te vertellen dat het katje rond de 3 a 4 jaar oud was, en een rode poes was in plaats van een katje..... en misschien niet eens gesteriliseerd, want de DA vond geen lidteken. Ménnnn, zitten we hier straks ook nog met een blérende kat, die langs de muren omhoog klimt omdat ze zo nodig krols moet worden.... Mrwuwwwww, en ikke heb geen ballen meer.....sh*tttt..... Maar goed, ze is hier nou een dikke week. En geloof me, ik ben echt niet vriendelijk geweest hoor, ik heb me uiterste best gedaan om d'r weg te krijgen. Maar ze zit stoïcijns op de schoot van de baasie,

of bij het vrouwtje op schoot achter de computer, of ze ligt gewoon ergens op een stoel, en laat zich niet wegjagen. Hoe ik ook brom, grom of blaas. 4 Dagen heeft ze geslapen, niets anders dan geslapen. Als ze moest eten, dan ging het vrouwtje haar pakken, en zette haar boven het schaaltje met voer, waar extra water bij zat, want drinken deed ze niet. 

De eerste twee dagen dronk ze melk met water, maar de derde dag ging ze kokhalzen als ze melkwater maar rook. Jah, kan me voorstellen hoor, want ik moet die troep ook niet. Maar goed, ze moest toch drinken, dus heeft het vrouwtje het maar zo opgelost.

Iedereen weet natuurlijk dat ik een lamstraal eerste klas ben, en m'n uiterste best doe om alles naar mijn hand te zetten. Ik wil dus dat die poes opzout uit m'n buurt. Mijn super-uiterste best doe ik met blazen en grommen, das logisch. Want weet je wat nou het ergste is? Ikke zie geen verschil tussen die twee rooie mormels! Pim heb ik al zover dat ie helemaal in mekaar krimpt als ik eraan kom en ga blazen. Jah, logisch toch, tis rood! Die kleine die trekt zich er niks van aan, van mijn geblaas, maar Pim kan ik lekker intimideren. Het baasie is zooo boos op me geworden ene keer, dat ie zei "en nou wegwezen jij, ga jij maar buiten afkoelen, je màg niet eens meer kennismaken met haar, hup, de tuin in!" Hij deed de deur open en kiepte me zo naar buiten, met de hordeur dicht. 

Ha, denkt tie dat die mij daar mee heeft.... Nou lekker niet natuurlijk, mrrrrt, dat doe ik morgen weer, dan kan ik tenminste buiten spelen, en hoef ik niet verplicht met die mormels binnen te zitten.... mjauw jauw 

Er ging een grote gereedschapskist voor de hordeur, zodat Poes niet weg kon lopen, want ik maak wel de deur open, maar doe hem niet dicht achter m'n kont. * Normaal gesproken doet Pim de hordeur voor me dicht, maar jah, die heb ik zo bang gemaakt, dat ie um smeert als tie me ziet....

* Noot webmaster: dat is zo ontzettend keigaaf om te zien, Giz doet de hordeur open, en als hij binnen is, gaat Pim tegen de hordeur op staan om hem dicht te doen. Katten zijn zoveel slimmer dan honden ;-)*