Zo, ben weer terug hoor. Kreeg commentaar dat Pim aan het schrijven was, dus doe het gewoon weer zelf. Maar mennnn, wat kan die kleine kruimel zeuren zeg.... Pffffft. Je weet, katten slapen lekker veel. Pim ook. Overdag. Maar 's avonds, als het vrouwtje achter de kompjoeter gaat zitten, dan begint ie. Mrauw mrwauwwwww, mrwauwauwwwww..... Weet je wat dat betekend in kattentaal? Spelen, IK WIL SPELEN!!! En dat houd ie de he-le avond vol.... Doodmoe word ik ervan, en trouwens, het vrouwtje ook wel soms hoor, want ze kan dan eigenlijk niets meer doen. Is ze lekker bezig, begint ie weer te blèren. En geloof het maar, ze gaat echt met hem spelen hoor, want hij houd gewoon niet meer op. We hebben hier speeltjes genoeg, een mand vol met alles en nog wat. Maar nee, hij moet en zal 's avonds met het stokje en het veertje spelen..... Dat hangt hier aan het muurtje, bij het bureau van het vrouwtje. Dan klimt ie op de rugleuning van de stoel, gaat blèren, en maar kijken van het vrouwtje naar het stokje.... Pffffft, wat een ding zeg....

Samen in het stoeltje, de eerste en enigste keer....

Ja, moet je hier kijken. Lag ik hier lekker in m'n stoeltje, en Pim op de paal, komt ie ineens heel stiekum aangeslopen, en heeeeel zachtjes komt ie bij me op het stoeltje liggen, heel voorzichtig. Toevallig was ik die dag in een goed humeur, dus vooruit dan maar. Je ziet um kijken he, alsof ie wil zeggen 'mag het'.... Niet dat ie zich er iets van aantrekt hoor, als ik het niet goedvind, hij doet het gewoon.


Gisteren lag ze weer vierkant in een deuk, het vrouwtje. Nick, die lange gozer he, die tilde me op. En dat wou ik niet. Ik ging dus even flink te keer met grommen en blazen en nog een ander geluid, een beetje gillen geloof ik. Niet dat ie iets deed hoor, maar ik wilde het gewoon niet. Zit Pim op de tafel naast het vrouwtje, en die had net iets in z'n bekkie toen ik dat geluid maakte. Ik geloof dat ie de stoel aan het slopen was of zo, maar er stak in ieder geval een stokje uit z'n bekkie, net alsof ie een sigaretje aan het roken was. Zag d'r niet uit natuurlijk.... Kijk maar.....

uhhhh peuktijd!

Beetje Humphry Bogard he!

Net echt he?

Wees eerlijk, tis toch net een junk zo.... Zie je die grote ogen? Hij vond het me een partij gek wat ie hoorde.... Hij is dus ook een dik uur niet meer van de tafel af geweest he. Wél lekker rustig.... ;-)


(week 19) M'n oren omgevouwen....


Nee, dan deze foto. Het vrouwtje was een beetje melig, en dacht, vind dit goed?
Had ie dus helemaal geen pijn in z'n buik van he, want hij lag toch immers op d'r schoot. Dus dan vind ie het niet eens erg als z'n oortjes omgevouwen worden. Tis een dummie hoor....


Maar dan de volgende hieronder, die is van moi. Het is 's morgens, en het vrouwtje komt dan met Pim naar beneden. Nou had ze onlangs gezegd tegen de baasie, dat Pim en ik elkaars mandje respecteerde. Tja, en zo'n gezegde moet je afstraffen he. Dusss, ik lekker in zijn mandje slapen. Tja vrouwtje, dat moet je ook niet zeggen he, want kleine kinderen en dieren zetten je altijd voor leugenaar, dat weet je toch..... Enne, ik grijns hier he-le-maal niet hoor..... ;-)

In Pim z'n mandje, en ik grijns niet..... ;-)))


Moet ik ook nog vertellen, zou het haast vergeten. Onze krabpalen hebben we weer eens gesloopt. En nou is Pim d'r zo eentje, die het dan maar gelijk goed doet. Hij vreet dus heel het touw aan gort. Net zolang totdat er een groot stuk af is, dat slingert dan door het hele huis, al die rot draadjes. Gelukkig is de baasie nogal handig, en na verloop van tijd worden de palen altijd weer gemaakt. Zo ook deze keer. Eerst werd de gele paal gemaakt. Wij erbij natuurlijk. Met redelijk veel moeite heeft ie de eindjes weer aan elkaar kunnen knopen, en weer goed vast gezet. Wij hem natuurlijk flink lastig vallen, elke keer z'n touwtje pikken, en precies daar gaan zitten waar ie moest wezen. Toen de groene paal. Die is kleiner, dus die zette de baasie op de salontafel. Nou, das kaasie he, wij ook op tafel. Dat mag natuurlijk niet, maar voor de foto mag een hoop, dus er kwam geen commentaar van die twee oudjes. Ik natuurlijk gelijk in het hokje en die kleine dondersteen erbij. Ook van deze paal de eindjes aan mekaar geknoopt, en klaar was Kees. Yes, onze palen zijn weer heel! Toen ze weer op de grond gezet werden, dacht de baasie leuk te zijn, en ze alletwee op mekaar te zetten. Dat ging goed, tot ik eraf wou springen toen ik op de hoogste plank zat....  Dan is het een beetje topzwaar he....Ik, inclusief de paal gingen tegen de vlakte.....

De groene paal wordt gemaakt

De baasie heeft bekijks van ons

Hoog he!

 

 

 

 |1|

 |2|

 |3|

 |4|

 |5|

 |6|

 |7|

 |8|

 |9|

|10|

|11|

|12|

|13|

|14|

|15|

|16|

|17|

|18|

|19|

|20|

|21|

 | |

|23|

|24|

|25|

|26|

|27|

|28|

|29|

|30|

|31|

|32|

|33|

|34|

|35|

|36|

|37|

|38|

|39|

|40|

|41|

|42|

|43|

|44|

|45|

|46|

|47|

|48|

|49|

|50|

|51|

|52|

|53|

|54|

|55|

|56|

|57|

|58|

|59|

|60|

|61|

|62|

|63|

|64|

|65|

|66|

|67|

|68|

|69|

|70|

|71|

|72|

|73|