Vandaag, 1 juli 2004 kom ik tot de conclusie dat het kleine kreng echt niet meer bang voor me is.....

Lig ik 's morgens lekker in m'n hangmandje, komt het vrouwtje naar beneden met Pim in haar armen. Ze hebben geslapen, net als ik. Jah, Pim slaapt bij het vrouwtje en de baasie, en ikke beneden. Ze zijn net de trap af, of die kleine dondersteen heeft me al weer gezien. Normaal kan ik nog effe doorpitten als het volk naar beneden komt, maar ja, nu niet meer, met die rooie kriebel erbij.

Hij ziet me, springt van haar arm af, dendert naar me toe en hoppa, zo in m'n hangmandje, waar die met me wil vechten! Ja, en bijten he, dat kreng. Nou komt ie natuurlijk niet door m'n speklaag, maar daar heeft ie al gauw iets op gevonden. Of hij bijt me in m'n ballen, of hij bijt in m'n pootjes. Zo joh, maar dat doet zeer hoor, die kleine scherpe tandjes! Tja, dat laat ik natuurlijk niet op me zitten, en neem hem eens goed in de houtgreep... En dat allemaal op m'n nuchtere maag...

Kijk, hier ga ik maar zitten als ik even rust wil hebben, of op de kast, waar daar kan dat kleine ding nog niet komen. Leuk joh, hij snapt er niets van waar ik dan blijf. En het vrouwtje gaat het hem ook lekker niet vertellen.

Nou ga ik iets zeggen, wat ik eigenlijk zelf ook niet voor mogelijk had gehouden hoor. Ik vind dat krengetje eigenlijk best wel leuk. We halen samen de gekste dingen uit, en het vrouwtje maar achter ons aanrennen met de 'digi'.

We zijn alletwee tegenwoordig ook gewillige objecten voor stationery's. Dat zijn mooi aangeklede 'briefpapiertjes' voor emails. Vraag me niet wat dat is, want hé, ben een kat he....  Maar ga anders effe zelf kijken, dat staat onder het kopje Briefpapier.

O, dit moét ik even vertellen. Het vrouwtje doet alles om dat kleine ding aan alle mogelijke situaties te laten wennen. En jah, mij ook hoor, want er gebeuren nu de vreemdste dingen. Er worden heel veel mensen gevraagd om te komen om Pim aan iedereen te laten wennen. Ook worden er ineens allemaal vreemde dieren gehaald! Wat denk je, zelfs een schildpad, hoe raar kan een mens doen he.... Maar goed, ikke vind het ook wel leuk hoor, zo zie je nog eens iets. De buurtjes hebben een konijntje én een schildpad. Ik zal wel wat foto's laten zien ervan, want die heeft ze genoeg ;-)

Zie je dat witte pluizige ding? Dat is nou een konijn. En dat zwarte hoopie tussen Pim en Konijn, das nou een schildpad. Het konijn, kruimel, die vond Pim niet bijster interessant, maar toen het schildpadje kwam toen had ie ineens wel interesse. Kijk, das nou een kat naar m'n kattehart.... Ikke ben gek op kikkers, en tralaalala, dat wordt Pim dus ook. Yes, come on Pimmie, lets go froghunting!!!

Tis alleen zo jammer dat het niet mag van het vrouwtje. Prrrrt, ze vind het zielig als ik er achteraan ga. 

Maar weet je wat het vrouwtje ook doet? Die neemt Pim aan het tuigje mee naar de overkant, waar Debdarm woont. Ik had toch verteld dat zij ook een klein katje heeft. Das dus geen katje, maar een poesje. Nou jaaaaaaaaaaaa POESJE, het is een kreng! Pim, als ie er geweest is, is helemaal uit z'n hum. Dan heeft tie daar weer de nodige box wedstrijden gedaan. Roxy is 3 weken ouder als Pim maar een darm dat dat is (haha, Debdarm, Roxdarm, whoehahahaha, whats in a name....prrrrt)

Maar je kent me, ik vind alles wat lelijker kan doen als ik nogal gauw een darm......

Maar wees eerlijk, het is toch zielig als je dat ziet, mijn kleine Pimmetje, zo geterroriseerd door zo'n kattige tante.....

Jah, ....hum,..... hoor mij nou.....;-))))