Gelijk maar even een updeet van de baby's... Tja, het vrouwtje is er helemaal weg van, van die kleine mormels. Hoe moet ik dat nou strakkies aan gaan pakken, als het krengetje hier is??? Dan heb ik niet meer het hele huis voor mezelf, en ook de tuin niet meer.... dan moet ik delen... En erger nog, dan moet ik ook de aandacht delen van de baassie het het vrouwtje. Of denken jullie dat dat wel mee gaat vallen? Nou moet ik heel eerlijk zeggen, dat het de laatste tijd steeds beter met m'n gedrag gaat hoor. Sinds ik Bach remedie gebruik. Nou ja, gebruik.... ik krijg het toegediend, maar dat snap je wel. Ik krijg nu Mimulus.... das voor katten die meer dan gebruikelijk verlegen of timide zijn, of bang zijn voor vreemden, harde geluiden niet verdragen enz, (uhhh, bang voor vreemden? Ikke? Ik vreet ze op!) En Star of Bethlehem, .... das voor katten die nare dingen hebben meegemaakt en van streek zijn. (Tja, dan hoef ik alleen maar aan de 2 logé dames te denken he). Wat een stress was dat! En nou slaap ik 's avonds als een roosje, zeker na een hele dag in de tuin. Das écht joepieeee. Heerlijk joh, achter de vliegen aan, m'n paadjes markeren, naar de vogeltjes loeren. Mannn, dit is pas leven! Kijk, hier een foto dat ik naar een vogel aan het loeren ben. Het is een hele grote ekster, maar dat zie je niet zo goed op de foto. Er staat voor de duidelijkheid een rood pijltje bij, want hij zit helemaal verstopt tussen de plantjes. En de schutting, ach, daar wil ik helemaal niet overheen, ik heb het hier toch goed? Weet je wel hoe eng het is aan de andere kant! 

Er lopen allemaal beesten en mensen, (of zijn het nou beesten en beesten.....) en er rijden auto's. Maar ik kan wel door de planken heen gluren, om alles in de gaten te houden, en das wél tof! Maarre, lekker veilig zo hoor!

Ik ben even afgedwaald geloof ik he.... ik was aan het vertellen over dat baby katje eigenlijk. Het vrouwtje is zondag naar de baby's wezen kijken. Ze was helemaal zenuwachtig, want de baasie wilde niet mee, en het vrouwtje vind het niet fijn om alleen op de snelweg te zitten (tja, écht een vrouw he....). Maar die lange darm, je weet wel, haar dochter Debbie (ik mot d'r nog steeds niet he... ), die vond het zo sneu voor het vrouwtje, dat ze met haar meeging. (dat vond ik wel heel lief van haar). O wacht, ik zal eerst nog foto's neerzetten die meneer Bas heeft gemaakt. Hier zijn ze 3½ week oud.

Zo, genoeg over die baby's, nou ikke weer. Alhoewel, deze foto gaat wéér over die baby's. Ik lig hier lekker op de monitor van de baasie. En wat staat er op het scherm? Juist ja. BABY'S!

Maar gelukkig maak ik hier nog 3 weken de dienst uit. En als Pim er is, dan mag hij niet in de tuin los, zoals ik. Prrrr, hij moet dan aan een tuigje, zodat hij niet de hele tijd achter me aan kan lopen, en ik mezelf in de tuin ook nog af kan zonderen. Lief he, van mijn vrouwtje dat ze daaraan denkt....

Zoals gewoonlijk tegenwoordig, heb ik lekker in de tuin gestruind vandaag. Het vrouwtje en de baasie zijn weer eens naar het tuincentrum geweest en kwamen weer terug met (je gelooft het niet....) baby kropjes sla. Hier in mijn tuin hebben ze een moestuintje aangelegd, met sla, krootjes, prei, boontjes, komkommers, paprika en nog meer troep. Er komt steeds minder ruimte om lekker te kunnen lopen. Maar goed, ik gun die mensen ook wat, toch? Die 4 sla plantjes moesten precies komen op die 50 vierkante centimeter die nog open was. Hier baalde ik stevig van. Weet je wat ik gedaan heb? Ik heb er zitten poepen! Zo midden op het plantje. Lekker puh! Alleen, helaas, zag het vrouwtje ineens dat ik aan het graven was. En tja, graven in de tuin, dat mag ik niet. Dus ze springt heeeel boos op, geeft me een hele grote mond, je kent dat wel "ben je nou besodemieterd, opzouten gek, je gaat toch niet zitten poepen bovenop de sla, wégwezen!!!" en ze rent naar me toe. Nou is ze nooit boos op me, dus dit ken ik niet van haar, en ren maar gelijk weg.  Uhhh, maar welke kant op? Langs de vijver en onder de bosjes maar. Oeps, de baasie staat in de weg, en die stampt op de grond.... Jee, ik geloof dat ik maar naar binnen ren..... En tja, toen ging de hordeur dicht, en mocht ik niet meer naar buiten... snik.... Maar weet je wat nou het allerergste is? Morgen zetten ze de reigerschrik neer. Dat is zo'n ding wat water spuit als je langsloopt..... Ooooooo, kan ik niet meer tussen de groente lopen..... Ik heb ze horen zeggen dat ik dan na 14 dagen niet meer uit mezelf in dat stukje tuin kom, omdat ik zo slim ben. Maar ik geloof dat ik slimmer had geweest als ik niet in de tuin gepoept had, en gewoon naar m'n bak was gelopen.... O o, domme ik.....Mrwauwwww....

*** noot van de webmaster, ik las in 'Kattenmanieren' dat citroenschillen tussen de planten de katten uit de moestuin houden. Of peper strooien op plaatsen waar katten niet weg te slaan zijn. Ik ga het in ieder geval proberen ;-) ***