Ik heb het vrouwtje achter de computer gezet (dat zat ze al hoor), maar even verteld dat het tijd wordt dat ze weer wat in m'n dagboek gaat schrijven, want het is vandaag 2 mei 2004, en het wordt weer eens tijd, toch? Precies, dat dacht ik ook. Ik heb in de periode dat Loeki en Senna weg zijn gegaan erg veel meegemaakt. Ten eerste is het heerlijk om het  hele huis weer voor mezelf te hebben; weer op m'n eigen bak te kunnen en door het huis te lopen. Ik kan weer lekker bij de baasie liggen, en op de kast springen. Jeeee, wat kan het leven toch mooi zijn! Ik mag tegenwoordig ook in de tuin, jaja, de hele tuin om precies te zijn. Ik mag tussen de plantjes lopen, achter de vijver komen, ja zelfs op de vijver mag ik! Ik heb de heeeeeele tuin tot m'n beschikking. Hier zie je me op de rand van de vijver. Ik ben wel voorzichtig hoor, want die beesten kenne me springen! Soo, en dan ben ik nat. Maar deze kleine witte dat is niet zo'n kwaaie. Er zitten hele grote in, en met een klap van hun staart zijn gelijk de plantjes gesproeid. Maar ja, dan ben ik allang weg natuurlijk. Maar met één ding zat het vrouwtje heel erg in haar maag. Tussen de tuinen in zit het "hutje", die verbind de tuin met die van de buren. Daar zit maar een laag hekje waar ik zo overheen kan springen. Dat is hartstikke leuk, want ook de buren hebben een vijver, en daar lopen de kikkers.... 

Jippie, kikkers! Die gaan van de ene tuin naar de andere, omdat er in onze tuin veel bodembedekking is, waar de kikkers onder gaan zitten. Als het donker wordt, dan gaan de kikkers lopen, en tja, ikke er achteraan he. Maar daar heeft het vrouwtje nu iets op gevonden. (errug jammer.....). Ze gaat bloembakken op het hekje maken, vol met plantjes, zodat ik er niet meer overheen ga. Ze denkt dat wanneer de bakken een stukje uitsteken ik niet meer weet waar ik terecht kom als ik ga springen. Nou, tja.... voorlopig heeft ze gelijk.... Ik spring niet over de bakken heen. Maar voor het zover was, moest ik eerst eens inspecteren waar ze nou mee bezig was.

Kijk, zie je wat ik bedoel? Je ziet een klein stukje van het hekje, en daar moeten deze bakken dus op komen. Ik kan er nou nog lekker overheen kijken, maar strakkies niet meer, daar ken ik haar goed genoeg voor! En ach, ik ga haar steeds liever vinden hoor, nou ik meer in de tuin mag. Ze gaan zelfs met hun jas aan in de tuin zitten, zodat ik lekker buiten kan lopen. Lief he, van hun. Dan zitten ze te bibberen joh, je zou het moeten zien, als het koud is. Maar, als we weer binnen zijn, dan ga ik ze belonen, dan geef ik ze kopjes, en mogen ze me aaien, zonder dat ik bijt. Goed he, van mij! Tja ja, het wordt nog eens iets met mij ;-).... Giz, de knuffelkat.... Nou éch nie.....

Kijk, hier zie je het hutje met de plantjes erop. Eroverheen, uhhh....tja, nee,.... eigenlijk toch maar niet, je weet maar nooit he.... O, vergeet ik haast te vertellen. Gisteren was ik weer lekker in de tuin, en het vrouwtje was binnen. Ineens voelt ze dat er iets aan de hand was, en ze kwam even in de tuin kijken. Ze ziet me niet.... ze loopt naar de rand van de vijver, en ineens ziet ze me wel, samen met een lapjeskat.... Het lapje was over de schutting gesprongen, zo MIJN tuin in... Ik was helemaal confuus, en het vrouwtje ook. Pssst psttt pssst, riep ze, ga je gauw wegwezen! Ja hoor, het lapje sprong weer terug over de schutting. Ok, het vrouwtje is erbij, dus ik kan weer lef hebben. Ik heb me toen helemaal groot gemaakt, met een heeele dikke staart.... Ging ze weer lachen..... Ja ja, zegt ze, nou durf je wel he, nu ik erbij ben....

Maar nou ga ik iets heeeel anders vertellen. Je herinnert misschien nog wel dat het vrouwtje o zo graag een baby katje wil hebben als maatje voor mij he? Nou...... dat gaat dus door hoor..... Of dat ik er blij mee ben..... Das een tweede. Ik weet het nog zo net niet. Maar het vrouwtje zegt dat een kitten erbij altijd goed gaat. En tja, ze heeft me nog nooit besodemieterd, dus ik moet haar wel geloven he.

De foto's zijn gemaakt door meneer Bas, en het vrouwtje is er zoooo blij mee he. Zat ze net te vertellen tegen me "ja Giz, als straks Pimmetje er is, dan kunnen jullie saampies het lapje de tuin uit jagen, dan heb je een vriendje he, die je helpt"..... Nou vrààg ik je!! PIM noemt ze hem, naar Pim Fortuiyn. Had je hem niet Tijger, of Bigfoot of Bandit kunnen noemen.... Nee, Pim gaat ie heten! Het vrouwtje heeft aan meneer Bas gevraagd of hij er 2 wil reserveren voor haar, zodat ze de liefste uit kan kiezen. Ja, het vrouwtje kennende heeft ze er liever 2, maar ze is eigenlijk bang dat het teveel kittengeweld voor mij gaat worden. Nou, ben benieuwd hoe sterk ze is..... gnif.... O, en het wordt zo'n rood mormel. Hier op de foto zijn ze bijna 3 weken. Op 16 mei gaat het vrouwtje en de baasie voor het eerst kijken naar de baby's, en het vrouwtje hoopt dat meneer Bas volgende week nog een foto maakt, dan kan ze zien hoe ze gegroeid zijn.