Feromonen....

Daar is het hele huis nu mee doortrokken..... Je wilt natuurlijk weten wat er nou weer aan de hand was. Nou, ga maar lekker onderuit in je stoel zitten, dan zal ik het vertellen....

Eergisteren, zondag 18 januari 2004 zou Trees (de schoonzus van het vrouwtje) op visite komen om Website bouwen te leren van het vrouwtje. De baasie en het vrouwtje zaten 's middags lekker te compjoeteren, toen de bel ging en ik Trees hoorde. Nou heb ik geloof ik al eens verteld dat ik een bloedhekel aan d'r heb he... maar ja, aan wie niet...... Dus ik zit nog binnen, en niet boven, en ik begin hevig te grommen en te blazen. Trees staat nog bij de compjoeter van het vrouwtje, maar ik begin maar vast he, je weet maar nooit. Gaat weer de bel, en komt de man van Trees, en Sarah, hun baby'tje binnen. Ik nog harder te keer gaan, dat snap je inmiddels wel. Ik ging nog net niet gillen. Tja, ik weet het, het wordt steeds erger met me, maar snapt dan niemand dat ik geen mensen moet, dat ik doodsbang ben voor die lui op 2 benen, en zo'n mensenkind heeft er wel 4!!! 

Tja, heel de boel hier op stelten, dat snap je wel. Ik zit op de vensterbank, en kan geen kant op. Die stomme rotkatten die me niet op de grond laten, 3 extra mensen in huis, en de baasie en het vrouwtje ook gestresst door mijn gedrag..... "Wacht maar", zegt het vrouwtje, "ik ga z'n reismandje wel halen, dan kan ie erin en voelt ie zich veilig". De baasie zet het mandje op de  vensterbank, maar ik vertik het om erin te gaan.  Weer naar die DA zeker, en wat gaan ze dan met me doen??? "Nee Giz", zegt de baasie, "ga maar lekker in je mandje, dan zit je veilig". Ja echt, mooi niet, ik ga d'r echt niet in! Ondertussen komt Trees dichterbij, en praat heel lief tegen me dat ik maar in dat mandje moet gaan. Heee, rot op jij, en ik vlieg d'r bijna aan. Opzouten jij, je komt écht niet dichterbij, of wou je net zulke handen en armen gaan krijgen als het vrouwtje toen van me gekregen heeft? Pfffft, dat helpt, en ze loopt zachtjes terug.... "Tjeetje", zegt ze, "dit heb ik nog nooit gezien. Ik ben helemaal niet bang van katten, maar voor deze doe ik een stap terug. Wat een zielige stumpert". Jah, snik, zo voel ik me ook..... Afijn, de man en het kindmet4benen gaan veiligheidshalve maar naar huis, en de rust keert weer een beetje terug. Het vrouwtje en Trees gaan achter de compjoeter zitten, en ik ga maar in het mandje liggen, uitgeput....

De volgende dag heeft het vrouwtje mij de hele ochtend zitten observeren, en ze was eigenlijk best wanhopig, dat kon ik aan haar zien. Op een gegeven moment pakt ze de telefoon en belt naar de DA. Tja, de DA heeft me 2 weken geleden meegemaakt, dus die weet het wel. "Kan ik Giz niet iets geven om te kalmeren", hoor ik haar vragen. Ja hoor, kom vanavond maar langs, we hebben wel pilletjes hiervoor. En inderdaad, 's avonds gaan ze naar het spreekuur. De DA had 3 keuzes: Valium, iets tegen vuurwerkangst en een feromonen geurstof in een elektrische verdamper. Die pillen tegen vuurwerkangst die vielen gelijk al af, want die kan je niet blijven geven. Valium vonden ze een beetje té heftig, dus hebben ze gekozen voor de gezichtsferomonen. Hier moeten katten gelukkig van worden. Het is een stofje, wat wij zelf in onze kinklieren hebben zitten, en geven dit af aan voorwerpen, dus ook aan mensen, als we kopjes geven. Nou geef ik nooit kopjes, en wrijf m'n kop ook nooit ergens langs. (Jaahaa, ik wéét het, ook dat is gestoord gedrag. Hou maar op!....). Het heet Feliway, en op de beschrijving staat dat het hét geheim is voor gelukkige katten, vermindert of voorkomt uitingen van stress bij katten. Ikke, gestresst??? Mwah...

En als dit niet zou helpen, dan adviseerde de DA een gedragstherapeut.

Zie je me al liggen, languit een een bank bij zo'n peuteraar.....

Maar als ik eerlijk moet zijn, ik mérk wél iets. Het is nu dinsdag, en die stekker zit er 30 uur in, en vanmiddag durfde ik met de baasie mee naar boven om te douchen. Ik moet er wel bij vertellen dat de baasie en het vrouwtje nog strenger zijn geworden tegen Senna en Loekie. Die mogen me helemaal niet meer plagen. (alleen 's nachts zijn ze er niet bij he.... miauuuuuwwww). Met een hele grote mond gaat het vrouwtje achter Senna aan als die me toch weer eens achterna komt, als ik heeeel voorzichtig ben wezen drinken of zo. O, enne vanmiddag ging het vrouwtje strijken, toen mocht ik in de slaapkamer, en heeft ze mijn balletje gehaald, en hebben we saampjes gespeeld. Ja, ik dorst te lopen hier. Heb lekker op het open raam ook nog gezeten, naar de vogeltjes kijken. Ook mocht het vrouwtje me even aaien. Goed he, van mij! 

En nou maar kijken hoe het morgen gaat..... Ik hou jullie op de hoogte....