Tja, das een heel ander verhaal... De baasie stond vanmorgen in de douche, ikke mee natuurlijk. We gaan oms de beurt he, de meiden en ikke. De meiden gaan met het vrouwtje mee, en ik met de baasie. Afijn, wij lekker douchen. (ikke nie echt hoor!) De baasie is klaar met zijn PV. Ik moest ineens heeeeeel nodig plassen, en boven in de badkamer staat natuurlijk ook een kattenbak. Ik zitten.. Uhhhhh uhhhhh mhuuuu, jeetje, ik kan niet meer plassen, hé, wat is dàt nou! Ben maar gewoon blijven zitten dus. De baasie roept het vrouwtje, "joh, kom eens kijken, Giz kan niet meer plassen". Het vrouwtje komt gelijk naar boven, en ikke blijf gewoon op m'n kattebakkie zitten. Na een minuut of 10, ja hoor, eindelijk, komt er pssst psst pssst, een heel klein beetje plas. Vrouwtje gelijk naar beneden, en ik hoor haar telefoneren. Effe later komt ze terug in de badkamer, waar ik nog steeds zat en ze zet daar het reismandje neer. Heeh, leuk, ga ik effe in. Toen ging de badkamerdeur dicht. Slik,..... oops,..... heeeee hallo,...... kan er niet meer uit!!! Een poos hoor ik niks meer, zeker een half uur. Toen kwam het vrouwtje weer boven, en zei dat ik in mandje moest. Jah, dach ut nie he! Weet je wat er gebeurt als ik in dat mandje zit en het deurtje dicht gaat? Dan gaan we naar de "jeweetwelmevrouw" Ooooo nee he, heb pas m'n prik gehad! 

Na een minuut of 20 stopt de auto, en ik word eruit gehaald. Gaan we weer die stinkkamer in. Ik had me voorgenomen om me dit keer iets beter te gedragen (mrauwwww). Die mevrouw haalt de bovenkant van de mand eraf, dus ik was verplicht om eruit te komen. Gaat ze helemaal aan m'n buikie voelen. Deed geen pijn hoor, en ik deed ook helemaal niet lelijk. Je had het gezicht van het vrouwtje moeten zien toen! Giz, die niet beet en gromde en probeerde weg te komen? O jee, zag je haar denken, en de baasie ook, dit is goed fout! Giz is mak, dat klopt niet! De DA zei dat er geen harde buik was, en dat er dus geen urine opgehoopt zat. De baasie en het vrouwtje haalde de natte plekken op hun voorhoofd weg. "Pffft, gelukkig", zeiden ze alletwee. "O, zei het vrouwtje, toen hij gister op de vensterbank zat, gewoon lekker niks te doen, toen zag ik ineens zijn piemeltje, en er was geen aanleiding voor". "Nee", vertelde de DA, hij heeft geen blaasgruis, want dan is z'n piemeltje blauw aan het puntje, want dan zit er een steentje voor" "en dat is niet het geval gelukkig, want hij is mooi roze". (mijn hemel, waar hebben ze het over, ik krijg gewoon een rooie kop nou!). "We gaan hem nog even temperaturen" zie de DA. Ja mooi, dat had je gedacht! Ze pakt me een beetje in m'n nekvel, om te kijken of ik genoeg vocht had, en wil me gelijk omdraaien. Ja, fout dame, dat had je nou niet moeten doen! Ik veranderde gelijk van een kat in een tijger! Ik begin te blazen, te bijten en te krabbelen, dat moet een andere kat me nog nadoen!

Doe maar een handdoek om hem heen, zegt een van de DA's, dan kalmeert ie wel. Niet dus he, want jullie kennen me. Ik ga he-le-maal door het lint! Ik gil en blaas en grom als een gek, en ineens komt een van die DA's aan met een kattestok, en stopt die over m'n nek. Ja he, ben je helemaal besodemieterd, opzouten met dat ding! En ik wurm me er dus uit he..... Tjee, dat maken we niet vaak mee, zeggen de DA's. Das geen lieverdje.... En ze slikken even. Ondertussen vlieg ik de hele praktijk door met een oorverdovend gegrom en geblaas. "Tja, hoe krijgen we die nou weer te pakken....." Ik probeer zelfs door de glazen deuren te komen van de medicijnenkast. Helemaal gek was ik. Uiteindelijk hebben ze me in een hoek gedreven, mandje op z'n kop, en ik erin gevlucht. Jahah, toen moesten ze het deksel er nog opkrijgen. Met een stuk karton, en daarna schuiven met het deksel, hebben ze zonder al te veel kleerscheuren het deurtje dicht gekregen. Zelfs de baasie dorst me niet meer te pakken he.... (begrijpelijk). Nou, eerlijk gezegd dorst niemand me meer te pakken hoor, want ik viel gewoon aan, niets meer en niets minder...

De DA vertelde dat de volgende keer dat ik kom, er speciale mandjes waren, die me klem konden zetten, zodat ik verdoofd kon worden..... Tja, ik ben wel erg he.... Maar weet je waar ik nou wel blij mee ben, dat het vrouwtje en de baasie me nog steeds niet kwijt willen, want als we saampjes zijn, met z'n drietjes, dan ben ik best te hanteren... Slik, wat zijn ze toch lief he....

Tja, nou krijg ik pillen.... Tegen een blaasontsteking. De DA zei "je krijgt er bij hem zeker geen pillen in". "Uhhh, nee, zegt het vrouwtje, want hij houd niet van vlees". "O, wacht" zegt de baasie, "hij is gek op boterham pindakaas!" "Nou", zegt de DA, dan moet je de pillen maar fijnmaken, en verstoppen in een boterham met pindakaas, want hij moet de medicijnen wel innemen. Kattebrokjes weg, en zorgen dat hij in ieder geval die pillen krijgt. "en de andere logeerkatten dan?" vraagt het vrouwtje. "Die moeten dan maar even solidair zijn, 's morgens brokken, dan het voer weghalen, en 's avonds natvoer". "Want hij moet ze hebben" Oo, dat wordt lastig met Loekie, de vreettank.... Nou, valt ze gelijk een beetje af.

Toen naar huis.... In de auto zegt de baasie, "Tjee, Giz, je hebt alles ondergepoept, je stikt als een bunzing". Tja, das wel waar, ik heb in m'n angst de behandelkamer, en ook m'n mandje helemaal vies gemaakt, ikke zit er zelf ook helemaal onder..... Getverderrie, breng me dan ook niet naar die DA!, tis jullie schuld dat ik nou helemaal onder de stront zit! En wie maakt dit nou weer schoon? Ikke zeker, met m'n tong! Stelletje etterletters.... (of ben ik het.....)

Nou, dit was mijn dag, 7 januari, zeggen ze nog een goed nieuwjaar, 2004!