Jaja, echt heus en waar. Er komen 2 kattedames voor een poosje logeren bij mij. Een vriendinnetje van Nick, )je weet wel, die lange gozer), die gaat op zich zelf wonen. Maar in haar oude huis, daar woonden ook haar twee poezen, die moesten tijdelijk onderdak hebben. Nou wil mijn vrouwtje al een jaar er een poezebeest bij hebben, als vriendje voor mij, om gezellig mee te kletsen en te spelen, maar de baassie zegt steeds nee! Dus nou zag het vrouwtje haar kans schoon he... En nou zijn ze er. Ze heten Senna en Loeki. Je ziet ze zo wel op de foto's. Nou dachten het vrouwtje en de baassie en ook het vrouwtje van de 2 dames, dat het misschien wel mis zou gaan, omdat ik zo'n etterbakkie ben he... Maar niets is toevallig minder waar hoor. Toen ze binnenkwamen in hun reismandjes, werden gelijk de deurtjes open gezet, en kwamen ze voorzichtig naar buiten. Ik er naar toe natuurlijk, da snap je wel. Dichterbij vond ik het toch wel eng, en hun ook, dus we gingen allemaal grommen tegen mekaar. Ze gingen eventjes rondsluipen en gelijk verstoppen. Ik er achteraan natuurlijk. Ja hee, het is mijn huis he! Nou, uiteindelijk had ik er niet veel aan, ze bleven maar wegkruipen.

Toen ik in de gaten had, dat ze me niks zouden doen, ben ik Loeki uit gaan nodigen voor een spelletje. Ik ging op de trap zitten, en zij "prrr prrrr prrrr" ja, en weet je wat Loeki toen zei??? Grrrrrrr, sssssissss, blaasssss, knal! Ze mepte me zo de trap af! En wie is hier nou een etterbakkie.... Nou, ik was helemaal verdrietig, en ben maar in m'n hangmandje gaan liggen. Triest he, voor mij.

Ik ga maar eens kijken waar ze zit achter het kacheltje...Misschien komt ze wel tevoorschijn als ik heeeeeel lief kijk... 

Maar 's avonds overwon mijn nieuwsgierigheid het toch weer, en ik ging kijken naar Senna, want die deed niet zo lelijk. Logisch, want die had zich helemaal verstopt achter de verwarmingsbuizen uit angst. Na een paar uur zou de verwarming weer aangaan, dus is ze er uitgepulkt, toen is ze maar achter het kacheltje gaan zitten. Kijk, hier komt ze even tevoorschijn. 

Ik vind het wel een schatje hoor, ze lijkt ook wel wat op mij he... Ik geloof dat ik inluve ben....

Nou, we waren allemaal hartstikke moe. Loeki van al het grommen naar mij, Senna van het verstoppen, en ikke van het steeds maar weer proberen of er iemand met me wilde spelen. Nog steeds niemand. 

O kijk, hier nog een foto van Loeki die verstopt zit.

Ja, het is hier haast een kattendorp. Er staan nou 3 klimpalen, er hangen 2 mandjes aan de verwarming, je breekt je nek over het speelgoed en overal staan eten en drinkbakjes. En 2 kattenbakken. Maar spelen ho maar! Ze blijven verstoppen. De baassie blijft maar bij ons slapen vannacht, op de bank. Voor de veiligheid. Niet dat ie bang is dat ikke en Senna iets doen, maar die andere kattenkop he...

Hier heb je nog een foto van mij dat ik gewoon uitdagend op hun paal lig. De volgende dag liet Loeki even merken dat het haar paal is, en was er niet vanaf te slaan. Nou ja, op de momenten na dan dan ze mij moest irriteren met haar geparadeer en gegrom. Pft, wat een kenau is dat zeg

De volgende dag was het niet veel beter. Loeki bleef grommen, en Senna bleef verstoppen. Ik heb hier ook helemaal geen gein aan he... Maar het vrouwtje zegt dat het allemaal wel goed gaat komen hoor. Want ze zijn alletwee bang omdat ze in een vreemd huis zijn, en bij vreemde mensen. En dan ook nog eens een keertje bij mij. Ikke ben toch ook een vreemde, ondanks dat ik weleens stiekum bij hun in de tuin geweest ben. Dan sprong ik in het hutje, die onze tuinen scheid. Dan ging ik naar binnen zitten kijken. Trala, ze konden toch niet bij me komen.... (mocht ik niet hoor, dus niet verder verklappen!)

Zouden ze nou echt niet weten dat ze het hier bere en bere goed hebben? "Nee", zegt het vrouwtje, "dat snappen ze nog niet". "Het kan nog wel een paar daagjes duren hoor Giz, voordat ze gewoon op hun gemakje zijn". Ik heb nog een foto van Senna, die zit verstopt tussen de reismandjes en hun kattenbak

Nou, ik ben het zat. Ik ga nou maar op hun kussen liggen, lekker in het zonnetje... Ik zie wel wat de dag me gaat brengen.

uhhh, dit ga je niet geloven.... Het is nu de tweede dag nog steeds, en het is bijna 11 uur 's avonds, ik geloof het zelf ook haast niet hoor! Maar kijk naar de foto's, dat liefie is hier met mijn veertje, en de baassie aan het spelen. Volgens mij heeft ze dit nog nooit gedaan, ze is helemaal enthousiast! En het kleine etterbakkie daarna grommen he... Tis niet te geloven. Denk je ineens maatjes te zijn. Miauwwwww, wees nou is lief voor me prrrrrrrt